'Hond in het nieuws!' komt tot stand in samenwerking met
de redactie van het maandblad ONZE HOND
|
De oudste honden van het land In Denemarken werd een wedstrijd gehouden om zo de oudste hond van dat land te vinden. In de categorie kleine rassen was de winnaar de Dwergkeeshond reu 'La Tobeda's Ammon Amor Kejser', die op 24 juli 1983 door een keizersnede werd geboren. Hij werd pas op een leeftijd van achttien jaar voor de eerste keer ziek, wat hem bijna het leven kostte. Tegenwoordig kan hij weliswaar niet meer zo goed zien en horen, maar is toch nog redelijk actief en merkt ook altijd nog wanneer de teef van de buren loops is. Bij de middelgrote rassen won de Epagneul Breton teef 'Stenhoj Bessie', die werd geboren op 16 oktober 1985. Ze wist zowel bij de jachtproeven als op tentoonstellingen altijd de hoogste kwalificaties te behalen. In haar actieve tijd nam ze tijdens het hele jachtseizoen aan vele jachtpartijen deel. Haar bewegingen zijn nog in orde, al wordt ze wel wat doof. Ze werd moeder van vier nesten, en uit elk nest kwam minstens één hond die bij de jachtproeven het kampioenschap behaalde. Bij de grote rassen won de op 8 februari 1987 geboren Golden Retriever reu 'West Jutland Salome'. Hij werd op vijfjarige leeftijd gehoorzaamheids kampioen van Denemarken. Hunden, 11/01 Nieuw product tegen beten van teken Van een verslaggever - Doekjes in een speciale vloeistof gedrenkt moeten voorkomen dat teken zich aan de huid hechten. Dit nieuwe product van het bedrijf Jaico zal snel in België, maar voorlopig nog niet in Nederland te koop zijn. Directeur Tony Geraerts van Jaico durft niet te voorspellen op welke termijn de Nederlandse toelatingscommissie groen licht geeft. 'Deze procedure duurt soms jaren, maar het voordeel bij ons tekenmiddel is dat het reeds toegelaten stoffen combineert. Ik hoop dat Nederland nog dit jaar aan de beurt komt.' Het middel beschermt de huid na insmeren ongeveer vier tot vijf uur tegen teken. 'Lang genoeg voor een flinke boswandeling,' zegt Geraerts. Voor een geïmpregneerd doekje is gekozen om het insmeren te vergemakkelijken. Net als in de muggenmelk is de stof DEET een belangrijk bestanddeel van het tekenmiddel met de merknaam Tix-free. Om te zorgen dat DEET ook tegen teken werkt, is een mengsel met andere stoffen ontwikkeld. Het Belgische bedrijf heeft daarvoor nauw samengewerkt met het Tropisch Instituut in Antwerpen. 'Het Tropisch Instituut beschikt over alle soorten teken die je maar kunt bedenken. Met behulp van proefdieren en proefpersonen is daar het juiste mengsel uitgetest dat zorgt dat de teken van de huid vallen,' zegt Geraerts. Op de doos van de doekjes komt ook een reeks kledingadviezen te staan. 'Mensen moeten toch een shirt met een strakke kraag dragen, anders valt de teek wel van hun nek af, maar komt het insect alsnog onder de kleren terecht. Om diezelfde reden is het belangrijk de broek in de sokken te stoppen.' Naar schatting tien procent van de teken is drager van de Ziekte van Lyme, maar dat percentage is stijgende. In sommige gebieden in Engeland en Frankrijk is het al opgelopen tot dertig procent. Als de ziekte na overdracht door een beet snel wordt behandeld, blijven de verschijnselen beperkt tot een griepachtig gevoel. Zonder behandeling raken de organen aangetast en kunnen mensen maanden of jaren niet in staat zijn te werken. Teken houden zich in de winter overigens rustig. Zie ook onze rubriek 'Kynologie Actueel'. Brabants Dagblad, 5 januari 2002. Brand bij hondenclub Haaren Oisterwijk - Het clubhuis van politiehonden vereniging De Waker uit Haaren is zaterdagnacht door brand verwoest. Het is in anderhalf jaar tijd zeker de tiende keer dat een Brabantse hondensportclub gedupeerd is door brandstichting. Het pand van De Waker stond aan de Posthoorndreef in de bossen van Oisterwijk. De leden wilden er gisterochtend hun jaarvergadering houden, maar troffen een nog brandend honk en sporen van inbraak aan. De schade bedraagt zeker 15.000 gulden. Alleen al in Midden-Brabant is het de tiende brand in anderhalf jaar tijd. De politiehonden vereniging in Udenhout was in oktober als zevende aan de beurt. Omdat er nog geen zicht is op een nieuw clubhuis, stapten zes Udenhoutse leden recent over naar de vereniging in Haaren, die nu dus ook dakloos is. De clubbesturen denken aan gerichte acties. Brabants Dagblad, 7 januari 2002. |
'I'm Buddy - First Buddy' Niet eerder is om het overlijden van een voormalig Witte-Huidier op zo'n grote schaal gerouwd. Tijdens zijn leven ontving de charismatische Buddy (4), de chocoladebruine Labrador van het echtpaar Clinton, al duizenden brieven van fans. Zijn slordige en vroegtijdige dood - vlakbij huis overreden door een student - haalde de voorpagina's van kranten over de hele wereld. Buddy maakte vlak voor het uitbreken van de Lewinsky-affaire zijn entree in het Witte Huis - tot groot ongenoegen van Socks, kat van de Clintons. 'Het is de wens van de president ten minste één loyale vriend te hebben in Washington,' aldus zijn woordvoerder. De Labrador moet tijdens het uitbreken van het seksschandaal een steunpilaar zijn geweest voor Bill, meent een Amerikaanse veterinaire expert op het gebied van presidentiële honden en katten. 'Het is heerlijk dan iemand te hebben die je níet veroordeelt.' Ook Bills vorige hond is overreden, maar volgens zijn vroegere stafchef valt die tragedie in het niet bij het auto-ongeluk van Buddy. 'Bill is gebroken. De band tussen hem en een hond is nog nooit zo sterk geweest. Het is een groot verlies.' Washington Post-columnist William Raspberry maakte in 1998 een versje op Buddy: I'm the White House king of the hill, I take my orders only from Bill, I'm Buddy - First Buddy Nobody's quite so true Clinton heeft al laten weten emotioneel nog niet toe te zijn aan een beslissing over een nieuwe hond. De Volkskrant, 5 januari 2002. Vermiste blindengeleidehond uit lijden verlost Odi dagenlang in kuil Door Jan Colijn. Aalten, vrijdag.- Dick Fries (77), de blinde sigarenboer uit het Achterhoekse Aalten, had zich het begin van het nieuwe jaar wat anders voorgesteld. Nadat zijn 'gepensioneerde' blindengeleidehond Odi de benen had genomen, heeft hij nu voorgoed afscheid moeten nemen van zijn trouwe maatje. Doordat Odi enkele dagen in de vrieskou had doorgebracht, was de viervoeter dusdanig verzwakt geraakt, dat de dierenarts geen andere uitweg zag dan het dier uit zijn lijden te verlossen. En het jaar leek nog wel zo goed te beginnen. Een buurtbewoner belde dat hij Odi in zijn tuin had gevonden. Het dier was in een diepe kuil gevallen en kon er niet op eigen kracht uitkomen. 'Wij er meteen naar toe. Odi was weliswaar behoorlijk onderkoeld en zwakjes, maar maakte een relatief goede indruk. De dierenarts heeft 'm meegenomen naar huis en onder meer vocht toegediend.' De volgende dag belde de dierenarts. Met slecht nieuws. Heel slecht nieuws. Odi's toestand was de voorgaande nacht zienderogen achteruit gegaan. Zodanig zelfs dat hij er geen heil meer in zag. 'De achterzijde van Odi's lichaam was verlamd. Het was eigenlijk één doffe ellende. We konden weinig anders doen dan 'm in laten slapen.' Fries wil graag een ding rechtgezet zien: Odi is er niet vandoor gegaan. 'Dat deed-ie namelijk nooit. Hij kwam altijd keurig terug. Het was een vaste traditie. Bij huis aangekomen, liet ik 'm altijd nog even zijn eigen gang gaan. Ditmaal keerde hij echter niet terug. Hij moet in de kuil zijn gevallen en aangezien hij niet meer zo goed ter been was, heeft hij er niet uit kunnen krabbelen. Dagenlang moet hij daar zo hebben gelegen. Vijf minuutjes slechts van ons huis. Maar omdat-ie in die kuil lag, was hij aan het zicht onttrokken.' De blinde sigarenboer en de 14 jaar oude goudgele Labrador vormden jarenlang een trouwe verschijning in het Achterhoekse dorp. Iedere dag maakte Fries en zijn makker een ommetje. Totdat Odi twee jaar geleden werd bedankt voor bewezen diensten en met pensioen mocht. Zijn honneurs worden sindsdien waargenomen door Inga, een waardig plaatsvervangster. Maar Fries heeft nooit afstand kunnen doen van Odi. 'Wanneer je samen zo veel lief en leed deelt, raak je compleet verknocht aan zo'n beest.' Nadat vorige week Fries nog uitgebreid had verteld over zijn - toen nog - vermiste hond, werd hij overstelpt met reacties. 'De telefoon stond niet meer stil. Er belden mensen vanuit het hele land. Van Limburg tot Groningen. Allemaal Telegraaf-lezers, die mij een hart onder de riem staken. En kaartjes, heel wat kaartjes kreeg ik toegestuurd. Ook kreeg ik zelfs een doosje met hondensnoepjes; die geef ik nu maar aan Inga. Heel triest wat Odi is overkomen, maar al die steunbetuigingen doen mij goed in deze moeilijke dagen.' De Telegraaf, 3 januari 2002. |
| TERUG BLADEREN | VERDER BLADEREN |
| DOGGY.NET werd mede mogelijk gemaakt door | .gif){kind=logo} |