In 1931 kwam dit ras naar de VS, waar het zeer populair werd en een Engelse naam kreeg: de Brittany Spaniel. Het ras werd ontwikkeld in Bretagne in Frankrijk. Waarschijnlijk waren de Oysel Dogs de voorouders van dit ras. Deze dieren werden reeds in de Middeleeuwen beschreven door Gaston Fébus. Het is een van de oudste staande honden van Frankrijk. Door zorgvuldige selectie is het huidige ras ontstaan dat een natuurlijk aanleg heeft voor het aanwijzen van wild en tevens een uitstekende neus heeft en goed in moeilijk terrein kan werken. De Epagneul Breton wordt vooral als staande hond gebruikt in de vogeljacht. Het is tevens een uitstekende apporteur. De Epagneul Breton werd pas in 1907 officieel erkend. Dit ras is erg gevoelig en heeft een zachte hand nodig en veel welwillendheid van de baas. Vooral in Amerika is dit ras enorm populair.
Gebruik:
Jachthond.
Activiteit:
De Epagneul Breton heeft veel beweging nodig.
Verschijning:
Algemeen: De Epagneul Breton is een kleine hond, compact en gedrongen, elegant doch krachtig gebouwd. De hond laat veel volume zien maar is niet zwaar of dik. De hond toont levendig en energiek. De lengte van het lichaam is gelijk aan de schofthoogte van de hond. De ruglijn is recht en stevig. Korte en rechte rug. De lendenen zijn kort, breed en stevig, ongeveer 8 a 10 cm in lengte. De heupen zijn iets lager geplaatst dan de schoft, terwijl de heupbeenderen gelijk lopen met de ruglijn. Brede en diepe borstkas, goed gewelfde ribben, goed ontwikkeld naar achteren toe. De voorbenen zijn matig lang, zeer gespierd, recht en krachtig. De achterbenen zijn niet overdreven veel gehoekt. De hals is middelmatig lang en loopt goed over in de schouders. Fijne soepele huid die redelijk los is, maar zeker geen keelhuid laat zien.
Kleur: Wit en oranje. Wit en lever, Wit en zwart. Driekleurige honden zijn wit, oranje en zwart, of wit, oranje en lever.
Hoofd en schedel: De schedel is goed gewelfd, zowel van voren gezien als van opzij. De stop is redelijk goed aangegeven. De snuit is recht, korter dan de schedel. De verhouding tussen snuit en schedel bedraagt 2 tot 3 (8 cm tot 12 cm). De lippen zijn goed aangesloten, aan de zijkant hangen de bovenlippen iets over de onderlippen. De ogen zijn redelijk rond, naast elkaar in rechte lijn geplaatst. De kleur van de ogen is in harmonie met de neus en vachtkleur. De uitdrukking van de ogen is levendig en intelligent. De oren zijn hoog aangezet, driehoekig van vorm en iets afgerond aan de top. De oren zijn goed bedekt met haar en worden goed tegen de wangen aan gedragen. Schaargebit.
Staart: Staartloos geboren of ingekort tot op 10 cm.
Voeten: Ovaal van vorm met haar tussen de tenen.
Beharing: Op het lichaam bij voorkeur vlak liggend of licht gegolfd, met lichte bevedering.
Schofthoogte: Reu: ideale hoogte 48 - 50 cm, Teef: ideale hoogte: 47 - 49 cm
/epagneul_breton.jpg)
[ rasvereniging ].gif){kind=logo}