De Thai Ridgeback is een oud ras dat reeds beschreven wordt in oude geschriften in Thailand van 350 jaar geleden. Waarschijnlijk bestaat dit ras al vierhonderd jaar in oostelijk Siam (nabij de grens met Cambodja). Waar nu precies dit ras vandaan komt is niet geheel duidelijk. In Phu Quoc, een eiland in de golf van Siam werd dit ras door westelijke hondenliefhebbers het eerst ontdekt in de 19e eeuw toen het eiland werd gekolonialiseerd. Om achter de precieze herkomst van de Thai Ridgeback te komen werd genetisch materiaal gebruikt en werd vooral onderzoek gedaan naar de "ridge", de streep haar op de rug van de hond dat in tegengestelde richting groeit. Er werd gekeken naar lengte en aantal kruinen in deze streep. Het bleek dat de honden die in Thailand voorkwamen de langste ridge hadden met wel 14 kruinen, terwijl de honden uit Vietnam en Phu Quoc Island minder lange ridges hadden en met minder kruinen. Daarom werd aangenomen dat de honden uit Thailand zich gedurenden de langste tijd hadden kunnen ontwikkelen en werd derhalve Thailand als land van oorsprong aangehouden. Daarmee is de naam Thai Ridgeback ("Ridge" slaat terug op de streep op de rug en "Thai" op het land van oorsprong) verklaard. Vooral in het oostelijk gedeelte van Thailand werd dit ras gebruikt voor de jacht op het hert, de tapir en vogels. Meestal had deze jacht plaats in de dichte jungle. Naast de jacht werd de hond ook gebruikt als waak-hond en geleidehond van "carts", het gebruikelijke transportmiddel in die periode. Vanwege de slechte verbindingen en transport mogelijkheden binnen Thailand (zeker in het oostelijk gedeelte) bleef het oorspronkelijke type lange tijd behouden omdat kruisingen minder gemakkelijk plaats vonden. Niettemin werden ook deze gebieden geciviliseerd, werden bossen gekapt en wegen gebouwd waarmee een einde kwam aan de taken van de Thai Ridgeback. Nu wordt het dier vooral als gezelschapshond gebruikt en is het een aangenaam dier in huis. Pas in 1993 werd dit ras door de FCI erkend.
Gebruik:
Werkhond
Activiteit:
De Thai Ridgeback is gek op rennen en activiteit maar zal zich ook gemakkelijk aan wat minder beweging aanpassen. Thai Ridgebacks zijn goede eters. Hou hun figuur in de gaten!
Verschijning:
Algemeen: De Thai Ridgeback is een middelgrote hond die iets langer dan hoog is. Goed gespierd en met krachtig en actief voorkomen. Het lichaaam verhoudt zich tot de hoogte als 11:10. De rug is sterk. De borst is diep genoeg om tot de ellebogen te reiken. Goed geronde ribben, maar niet in de vorm van een vat. De buiklijn loopt iets op. De voorbenen zijn recht terwijl de achterbenen goed ontwikkelde dijbenen hebben. Wanneer de hond zich beweegt geeft dit de indruk van vloeiende en ritmische gang. De hals is sterk, gespierd en houdt het hoofd hoog.
Kleur: De kleur moet egaal zijn, licht kastanjerood (hoe dieper hoe beter), zuiver zwart, blauw, zilver of beige.
Hoofd en schedel: De schedel is vlak en loopt geleidelijk toe naar de punt. De stop is goed aangegeven, maar niet overdreven. De snuit is wigvormig met lange en sterke neusrug. De snuit verhoudt zich als 2:3 ten opzichte van de lengte van het hoofd. De neus is zwart. De lippen zijn goed aangesloten, terwijl de tong een zwarte markering heeft. De ogen zijn middelgroot, amandelvormig en donker bruin van kleur. Bij blauwe en zilverkleurige honden mag de oogkleur amber zijn. De oren zijn goed geplaatst en staan redelijk ver uit elkaar. Zij zijn vrij groot, driehoekig, iets naar voren stekend en stevig rechtopstaand. De tanden zijn wit met goed tanggebit.
Staart: Dik aan de wortel en geleidelijk toelopend. De punt reikt tot aan de sprongen. Soms in lichte boog (sikkelvormig) gedragen.
Voeten: Stevig met zwarte en sterke nagels.
Beharing: kort. Het bijzondere van dit ras is de streep op de rug van haar dat tegen de richting ingroeit (d.w.z. van staart richting hoofd in plaats van andersom). Deze streep wordt de "ridge" genoemd. De ridge begint iets achter de schoft en zal tot aan de heup doorlopen.
/thai_ridgeback.jpg)
[ rasvereniging ].gif){kind=logo}