Hondenverhalen

Hallo allemaal,ik ben margreet en ben bezitter van 2 cockerspaniëls een rood witte roodschimmel genoemd en een zwart witte deze heet balthazar balty genoemd,en de andere joey verder hebben beide dochters er een zwarte naomi en een blauwschimmel venice. Al deze honden komen van een vorige eigenaar, en hebben altijd al een achtergrond. Zo kregen we balty 3 jaar geleden op een heel leuke wijze. We gingen naar Groningen om voor onze oudste dochter een jonge teef te halen, het was een huis met 16 honden, het vrouwtje was net begraven en ze zochten voor de kleinere honden een nieuw tehuis.Daar aangekomen werd venice ons getoond netjes gewassen, en gekamd. Ze liep regelrecht op mijn dochter af of ze het wist dat ze met haar zou meegaan.Na veel praten en geld regelen (ze vroegen 200 gulden meer dan oorspronkelijk mag)hebben we besloten haar mee te nemen. Maar ergens achter vandaan hoorde weer gepiep wat onze nieuwsgierigheid wekte, toen we stiekum gingen kijken zaten daar allemaal tekkels en een spaniet balty. Hij zag er niet uit geel van de viezigheid vol klitten noem maar op. Je moet sterk zijn om hem daar te laten zitten dus vroegen wij of we hem ook even mochten aaien, maar de eigenaar had hem niet gewassen dus liever niet, nou dus wel eerder konden wij niet gerust weg, Na veel praten onze andere honden die nog in de auto zaten erbij gehaald een wandeling gemaakt met allemaal,onze eigen dierenarts gebeld en meegesproken, besloten wij hem ook mee te nemen al hadden wij geen keus , want hij had zich al op mijn voeten genesteld. Na een grondige schoonmaakbeurt van de auto en de hond probeerde wij hem iets bij te knippen. Hij was zo mager dat toen wij ontdekten dat zijn haar rood werd dat er iets niet goed was. Naar de arts gehecht, volgende dag spoedgeval kapper,een week later dierenarts zijn manlijkheid laten verwijderen.Dat was wat kwam hij in een ander huis gebeurde dit allemaal en dat in 2 weken. Wij wonen aan het veluwmeer en aan de rand van het bos dus spelen maar.Een half jaar later merkte wij dat hij wat slomer was, dat zijn pretmetertje (staartje) het ook niet meer zo wild deed en dat was genoeg voor ons om alarm te slaanNa heel veel onderzoeken en regelmatig dubbelvouwen van de hond konden ze nog steeds niets vinden. Met de kerst ging het heel slecht met hem maar mocht s'avond's weer naar huis. Zo ook oud jaar in de ochtend helemaal verlamd, na een paar injecties ging het weer, dus naar huis. Het ging steeds slechter en slechter zelfs de bloedonderzoeken werden hier in het plaatselijk ziekenhuis nagekeken. Eind januari hebben wij de dierenambulance gevraagd hem naar de arts te brengen wij durfden het niet meer, wij voerden hem lever want ook slikken ging niet meer en zijn nek is toch allekanten opgebogen geen kik. Na 10 dagen belde de dierenarts op met de woorden dat de hond ging opgeven kunstmatig moest worden gevoed en dat ze het niet meer wisten. Ze hadden contact gezocht met een privé-kliniek in Utrecht en daar konden wij gelijk komen. De hond op schoot kop naar benedenen naar Utrecht. De dokter vroeg ons wat wij wilde als antwoord zeiden wij gezond weer terug. Dat vond hij prima maar er hing een prijskaartje aan,of ons dat wat interesseerde, hij werd aan een infuus gelegd en zouden op de hoogte gehouden worden. Na 2 dagen kwam het verlossende antwoord zware halshernia wat wij allemaal eigenlijk wel wisten maar er waren foto's gemaakt zijn nek dubbel gevouwen wie zijn wij.Ze wilde na de foto's gelijk opereren omdat hij toch al onder narcose was en zouden s'avonds bellen hoe het was afgelopen dus niet. De volgende morgen op zaterdag om half 8 ging de telefoon niemand durfde hem op te pakken. Het was de dierenarts het was die avond zo uitgelopen dat ze niet meer wilde bellen, maar er stond een hond naast hem op 4 pootjes met zijn koppie omhoog wij mochten die middag op bezoek komen. Schitterend zoals hij daar stond een wonder, na lang smeken en beloven als er iets was te bellen hebben we hem mee mogen nemen. Het bedrag was rond de vier en half duizend gulden maar hadden dat er graag voor over,maar wat moeten de mensen die dat even niet kunnen betalen dan moeten ze toch iets heel dierbaars inleveren. Dit verhaal is heel lang en u mag het van mij inkorten, maar mijn hart wilde alles vertellen en ben blij dat ik mijn verhaal kwijt kon dank u wel hartelijk groetend een hele grote dierenvriend margreet

Margreet