Ik ben Sandy,
Hallo lieve mensen,ik ben sandy een golden retriever van net 1 jaartje oud.
Mijn bazinnetje is:Tessa en het is echt een schat van een meisje van 12 jaar.
Ik was heel haar leven, haar droom heeft ze mij verteld.
Tot ze op een dag weer met haar ouders een gesprek aan ging over dat ze een hond wilde.
Ze wilde het echt zo graag maar haar ouders dachten daar anders over.
Ze zijden dat ze mij na een tijdje niet meer uit zou uitlaten en dat ze mij dan zat zal zijn.
Maar toen op een dag zij haar vader tegen haar:oke ik denk er wel over na...
Tessa werd gek en kon het niet geloven.
Met kerst kreeg ze het antwoord...er stond op een briefje, het antwooord was JA.
Ze gingen op zoek naar goede fokkers.
Ze hadden er een gevonden,maar niet de ene waar ik werd geboren.
Mijn fokker had een advertentie in de krant gezet en dat las Tessa's vader.
Hij vroeg aan Tessa of ze daar met hem die dag nog wilde gaan kijken want wij waren veel goedkoper en ons konden ze al heel snel meenemen en op die andere moesten ze eigenlijk nog heel lang wachten.
Tessa's antwoord was natuurlijk 'ja'.
Hoe zou zij nou nee kunnen zeggen want zij heeft echt alles over voor iets dat met honden te maken heeft.
Zo ontmoete ik haar...ik had eerst wel wat praatjes totdat ik door de fokker bij mijn mama weg werd getild.
Ze aaide me en ik zag haar glimlach...ik wist meteen zij past bij mij.
Tessa dacht daar dus het zelfde over en ze wilde me hebben.
Ik kon nog niet meteen met haar mee.
Maar na een paar daagjes wachten zag ik haar weer.
Ik was wel wat verlegen maar dat veranderde snel.
Ze gaf me al heel veel kusjes en liet mij mijn verlegenheid overwinnen.
Ik woon nu 1 jaar en 1 dag bij haar(23 januaru 2002 werd ik opgehaald).
Ik heb het heel erg naar mijn zin bij haar en moet er niet aan denken om niet meer bij haar te kunnen zijn.
We zitten nu al een tijdje op cursus,en willen daarna behendigheid gaan doen en wie weet nog wel iets anders wat we vinden het heerlijk om met elkaar te werken.
Ik hoop echt dat ik nog lang bij haar mag zijn.
maar dat denk ik wel want ze zegt best vaak tegen me:
Lieve sandy,
Als ik ooit voor het hemelpoortje zal staan,
en jij niet in de hemel zal bestaan,
zal ik niet door het hemelpoortje gaan.
Ik vertrouw haar dus echt en ik denk dat ik dat kan blijven doen.
Dit was mijn verhaal en ik hoop dat ik hier mensen mee duidelijk maak hoe gelukkig iemand met een hond kan zijn.
Een pootje van Sandy.
|