De tragische dood van onze lievertjes,
Het is vrijdag avond 24jan.
Men man laat Quiana en Droopy nog vlug buiten om hun behoeftes gaan te doen in de tuin voor hij naar de Brandweer vetrekt.
Geen 15min later hoorde we een knal even stilte...
Dan een fel gehuil.
Ik wist meteen wat eraan de hand was.
Men man rende naar buite hij kon het niet geloven,
hij liet mij in het huis maar ik was opgesloten. Ik door het raam naar buiten gerent.
Dit kon ik niet geloven,alle auto's stonden stil,mensen op de straat.
Daar lagen onze 2woefkes.
Quiana had felle verwondingen de buurman zat bij haar en zei het zijn diepe wonde.
Ik viel op de grond bij droop hij bewoog niet meer,ademde nog nauwlijks.
(ondertussen had men man naar de dierenarts gebeld)
Ik draaide hem naar me toe en vertelde hem hoeveel ik van hem hou. Dat hij niet mocht opgeven. En we hem nodig hebben.
Ik moest en wou naar Quiana toe ze zag er slecht uit grote plas bloed onder haar...
Toen ik terug naar droop ging was hij even weg.
Men man nog met zen hoofd geschut en zei: "nee"
Ik voelde een trekking en hij ademde niet meer. Net of zijn ziel werd uit hem getrokke,
Dit kon niet waar zijn! dit mocht niet zijn!
De dierenarts was er en ging naar Quiana ze was niet meer te redden,
haar babytjes waren ook nog te klein.
hij kwam even vlug naar Droop en hij zei is het te laat voor sorry ik kan niets meer doen!
we voelden ons allemaal zo machtenloos ook de dierenarts hij vond het ook vreselijk.
Ik maar huilen en huilen men man heeft me toen goed gesteund.
Toen de vraag van de dierenarts.
Wat ga je er mee doen?
Dit was wat? wat we ermee gaan doen?
We moesten beslissen toen zei ik cremeren. Men man vroeg of dit mogenlijk was.
De dierenarts legde ze in zijn wagen.
Ik kon geen afscheid van hun nemen.
toen we in huis kwamen was het zo leeg,geen warmte van hun,lawaai,liefde niets.
Die avond en nacht was verschrikkelijk!
nu nog zelfs.
Woensdag 29jan op mijn verjaardag zijn ze gecremeert. We zijn hun dan gaan halen.
Wat was dit raar zo'n klein potje voor zo'n 2grote dieren.
We missen jullie elke dag,
afscheid nemen kunnen we niet.
Ook al zijn hier 2pups dit kan jullie nooit vervangen!
voor eeuwig in ons hart en gedachten!
liefs van Pappie,Mammie,Giani ,Kenjie en Peythen!
Quiana: 25september 2001-24januari 2003
Droopy: 9 februari 2002-24januari 2003
|