misty
kwam met toeval op deze site terecht en ook per toeval las ik een verhaal over zizzy een westie met een nier aandoenig.
We hadden westie ,Misty was haar naam ze kwam als 4de bij ons in huis we hadden er al drie.
toen ze 2.5 jaar oud was hebben we haar laten steriliseren , de eerste tijd ging het goed daarna werd ze steeds dikker maar was gewoon de ondeugenste uit de groep maar toch ook heel lief.
De dierenarts begreep het niet dat zij dikker werd en de anderen niet .
toen was ze inmiddels 4.5 jaar het was zondag 26 aug. 2001 ze kwam tussen me inzitten en keek me aan ze rilde helemaal,
ik begreep meteen dat ze niet lekker was en ben ook direct naar de dierenarts gegaan, hij zei dat haar darmen niet goed waren en een beetje verstopt waren, ze kreeg een prik een tabletjes daar ging het niet van over ze deed alleen nog maar overgeven.
ben toen de volgende dag weer terug gegaan hij heeft toen een foto gemaakt en er bleek een verstopping in de darmen te zitten, ze heeft toen een laxeermiddel gekregen dit hielp maar voor even.
ben 2 dagen daarna weer terug gegaan ze wilde niet eten en drinken deed ze heel veel liters op een dag en ze trilde de hele tijd of ze het koud had.
ze hebben toen bloed afgenomen en het bleek dat haar schildklier niet werkte ze kreeg daar medicijnen voor.
ze wilde toen ineens ook niet meer drinken en ze droogde bijna uit ze heeft toen een infuus gehad dit was ook maar iets voor een dag.
tenslotte was ik bijna 3 weken verder en zag het niet meer zitten ik was bijna 2 keer op een dag bij de dierenarts.
uiteindelijk hebben ze bloed afgenomen en kwamen tot de ontdekking dat de nieren niet meer functioneerde ik vroeg steeds of dit nog haalbaar was, het was niet meer om aan te zien zo ziek was onze Misty.
uiteindelijk was het zaterdag 15 sept. en heb samen besloten met mijn man en de dierenarts dat het beter voor het hondje was
ze had alle medicijnen van de kast gezien en gehad het ging gewoon niet meer.
ik heb er nog elke dag verdriet van.
heb voormezelf ook een mooi gedicht gemaakt zoals ze was dit staat bij ons in de woonkamer met een foto zodat ik haar nog elke dag kan zien.
fijn dat je zo je eigen verhaal toch nog kwijt kan
met vr. gr. har en helma
haar speelvriendinnen ashley demy en jody
|