mijn hond snuffel
Toen snuffel 2 jaar was is zij bij ons in huis gekomen.
We hebben haar gekocht bij een dierenasiel.
Ze was het cadeau voor mijn vader zn verjaardag.
Snuffel was een duitse staander kort haar.
We hebben altijd veel plezier aan onze snuffie gehad.
Het was zo'n lieve hond.
Ze sliep altijd s'nachts bij mij in bed en lag dan te snurken heel erg hard.
Ook ging snuffel altijd mee op vakantie met ons.
Op wintersport lekker in de sneeuw spelen en zomers lekker zwemmen in de zee.
Omdat snuffel een jacht hond was werd ze s'avonds als het ging schemeren erg actief en wilde ook graag naar buiten om op 'konijnenjacht' te gaan.
Natuurlijk kreeg ze de konijnen nooit te pakken want die waren veel te snel voor haar.
Maar dat bedierf de pret nooit voor haar.
Ze vond het gewoon geweldig om achter die konijnen aan te rennen.
Ze ging dan ook altijd als ze er een zag in de jachthouding staan met dr ene voorpoot hoog opgetrokken.
In december 2000 ging het ineens niet zo goed met snuffel.
Ze kreeg een gezwel onder haar buik en ging heel erg veel drinken.
Snuffel werd in januari 2001 geopereerd en het gezwel werd weggehaald.
Daarna ging het iets beter met haar maar de leeftijd speelde ook mee want snuffel was inmiddels 10 jaar en dat is best oud voor een echte rashond.
Ook had ze allemaal uitslag tussen haar benen en bij haar telpels.
Vlak voordat ik op vakantie ging in mei 2001 ging het erg slecht met snuffel.
Ze viel elke keer om en kon niet meer achter de konijnen aanrennen en de trap op ging al helemaal niet meer.
Toen ik na een week thuis kwam van mijn vakantie in Portugal stond de mand er niet meer.
Mijn moeder vertelde dat ze snuffel hebben moeten in laten slapen want het ging gewoon niet meer.
Ze wilde ook niet wachten tot ik thuis was van vakantie want dan zou snuffel alleen maar onnodig pijn lijden.
Ik was hier echt heel erg kapot van.
Ik hield heel erg veel van snuffel, ze was echt een maatje voor mij.
Later vertelde mn moeder nog voordat ze een spuitje kreeg, dat toen ik belde vanaf vakantie en ik snuffel zn naam riep dat ze dr hoofd nog optilde en piepte.
Dat vond ik toch wel erg fijn om te horen.
Ik weet zeker dat snuffel ook van mij heeft gehouden.
Ik was natuurlijk altijd de kleine meid voor snuffie.
We deden alles samen.
Nu 2 jaar later mis ik haar nog steeds.
Vooral dat wandelen en met de vakanties was het toch altijd heel gezellig zo'n hond bij je te hebben.
Ik weet zeker dat als ik weer een hond zou nemen dat het ook weer een duitse staander wordt.
|