Hondenverhalen

Snoopy

Snoopy is geboren op 15 september 1992. Ik heb hem gekregen toen ik 10 jaar was zo rond de feestdagen, mijn oma (mijn steun en toe verlaat) was toen net overleden. Snoopy werd mijn alles.
We deelde alles samen. Als ik iets at met tomaten ketchup moest Snoopy het ook met ketchup hebben anders moest hij het niet. We hebben ook 1 keer gepraat over wat we zouden doen als hij er niet meer was, daar was hij het niet zo mee eens. Hij begon zo hard te piepen dat we wel op moesten houden.
Duidelijke hint zou ik zeggen. Snoopy was een vlinderhondje. Hij was vrij appart in onze omgeving en iedereen was dan ook helemaal weg van hem. Het was ook zo'n mooi en lief hondje. Hij was wit met beige vlekjes. Het mooiste vond ik de eerste keer vuurwerk. Hij zat echt zo te kijken van wat is dat nou weer en toen mijn moeder hem liet zien wat het was was het weer goed. Nu moet ik wel vertellen dat hij sinds dien ieder jaar met oud op nieuw voor het raam gekluisterd zat en naar de mooi lichtjes aan het kijken was. En dan keek hij je echt zo aan van kijk nou wat mooi. Als of hij dat begreep. Zo heb ik wel meer dingen met hem mee gemaakt. Als ik aan het dansen en het zingen was in de kamer keek hij me echt zo aan als of hij wilden zeggen: Alles ok? Of als ik liefdes verdriet had, was hij degene die mij kwam knuffelen. Echt mijn maatje dus. Nu moet ik helaas zeggen dat mijn hartsvriend op 2 mei 2002 spontaan is overleden. Mijn manneke was nog nooit ziek geweest en opeens bleef hij buiten in de regen staan, terwijl hij anders niet wist hoe snel hij naar binnen moest komen als het regende. Het was als of hij afscheit nam van zijn plekjes. En toen op die laatste avond is mijn maatje in mijn armen gestorven. De cirkel was rond. Ik had hem het eerste vast en het laatste. Ik denk dat hij het wel tijd vond, als of zijn werk er opzat. Ik had nu namelijk al meer dan een jaar verkering met een hele lieve man, met wie ik nog steeds een relatie heb. Als of mijn maatje wilde zeggen. Je hebt mijn niet meer nodig je hebt nu je vriend.
Ik mis mijn maatje mijn lieve Snoopy nog iedere dag.
Snoopy bedankt voor alles, je was geweldig.

Kimberley

Heeft u ook een verhaal? Stuur uw vraag via verhalen@doggy.net

terug naar de start pagina


Ziet u geen navigatie menu? klik dan hier voor de start pagina
© BCM - BEST COMMUNICATION & MANAGEMENT BV
Reactie's op deze site kunt u sturen naar onze webmaster.