Jarky, een Slovensky Kopov-pup
Hallo,
Ik ben Jarky een pup van 3,5 maanden oud, van het ras Slovensky Kopov.
Ik ben geboren in Slowakije, een heel mooi land hier ver vandaan.
Weet je, de mensen in mijn geboorteland zijn heel vriendelijk en aardig voor mensen, maar honden worden er heel anders bekeken en gebruikt dan hier in Nederland.
De honden die in de dorpen leven hebben niet het geluk dat ze binnen mogen komen, nee, zij moeten in het hok of aan de ketting.
De baas verwacht van ze dat ze alleen maar het erf bewaken of als ze voor de jacht geboren zijn (zoals ik eigenlijk was) alleen maar uit het hok komen om te trainen of te jagen.
De honden in de steden beginnen het gelukkig steeds beter te krijgen, die mogen steeds vaker binnen wonen in wat jullie mensen een huis noemen.
Ik had het geluk dat mijn baasje en bazinnetje heel verdrietig waren toen Teddy hun vorige kameraadje overleed en dat ze graag een nieuwe kameraad wilden.
Ook waren mijn nieuwe baasje en bazinnetje al vaker in mijn geboorteland geweest dus zij wisten wat een geweldig lief en ondeugend soort ras ik en mijn soortgenoten waren.
Toen zij bij hun vrienden in mijn geboorteland op bezoek waren zagen zij Jesna mijn zusje en besloten te kijken of het mogelijk was om ook een Slovensky Kopov te nemen en mee naar dat vreemde Nederland te nemen.
Gelukkig kon dat, zij het dat het wel een heel gedoe was om alle papieren in orde te maken, tenminste dat heb ik mijn nieuwe baasje vaak horen zeggen toen ik eindelijk in Nederland was aangekomen.
Mijn baasje had het over bureaucratie of iets dergelijks, wat dat nou is weet ik niet, maar ik ben blij dat ik nu hier ben.
Ik word verschillende keren per dag uitgelaten, heb een eigen plek die door mijn baasje Bench of zoiets wordt genoemd.
Ze knuffelen heel veel met mij, wat ik in het begin wel vreemd vond (was ik niet gewend), maar nu kan ik er geen genoeg van krijgen.
Weet je wat ze ook deden? Ze namen mij mee in een soort huis, wat ze tent noemden, op een groot uitlaatveld wat ze camping of zoiets noemden. (mijn Nederlands was nog niet zo goed).
En ik mocht mee naar de stad om aan het verkeer te wennen, wel vreemd hoor als je uit een klein dorpje komt zonder verkeer.
Ik moest mee in iets wat ze een auto noemen, moest ik heeeel lang in mijn bench.
Gelukkig mocht ik er regelmatig uit en kreeg ik eten en drinken zoveel ik wilde.
Ik heb wel veel geslapen, omdat ik steeds een zoemend geluid hoorde wat naar later bleek in het Nederlands motor heette.
Ook liet ik in iets wat men wegrestaurant noemde een plasje lopen terwijl mijn baasje net aan zijn bakje met voer zat, nou, daar was hij niet blij mee!!!!
Gelukkig heeft hij daar later nooit meer moeilijk over gedaan, ik wist toch ook niet dat dat niet mocht?
We hebben er wel 15 uur over gedaan om bij mijn nieuwe huis te komen, best wel lang voor zo'n puppie als ik, maar mijn baasje zegt dat ik een grote jongen ben en daar ben ik best trots op.
Ik heb het hier goed naar mijn zin, ook krijg goed te eten en ik mag zelfs iedere zondag naar school om te leren hoe ik mij moet gedragen hier in Nederland, dat heet puppiecursus of zo.
Ook ben ik al een keer in een plas water gevallen die men hier "vijver"noemd of zo, nou, mijn bzinnetje deed daar moeilijker over dan ik hoor.
Zij kwam gelijk met een "handdoek"om mij af te drogen, terwijl ik eigenlijk liever gelijk ging eten.
Kijk, aandacht is leuk, maar je moet het ook niet overdrijven.
Het enige wat ik jammer vind hier in Nederland is dat ik later als ik groot ben niet op wilde zwijnen mag jagen, daarvoor moet je in Slowakije zijn.
Maar alles wat ik hier heb gevonden maakt dat ik daar wel overheen kom.
Ik heb al een kameraad gevonden hier, Buster, de hond van de buren.
Ik heb weleens moeite vanwege de taalproblemen, maar Buster is een toffe jongen.
Weten jullie misschien of er hier in Nederland nog meer rasgenoten wonen?
Daar zou ik dan best eens meer over willen horen.
Dobre Den,
Jarky
Liber Beem
|