Hondenverhalen
Trimdag 1 April 2000

Eindelijk was het dan zover, op 1 April kreeg ik een kans om enkele uren Bram, (mijn Cairn) te leren trimmen. Gossie, mikkie, wat is Bram een grote forse hond, vergeleken met het andere Cairns. Gelukkig was ik niet de enigste met zo`n uitzonderlijk fors formaat. Als ik dan ook eens goed rond mij keek, was het ook niet verwonderlijk dat deze klus een zwaar karwei voor me zou worden. Gelukkig was er goede hulp aanwezig. Ik heb er van genoten!! Nu werd het trimmen, of het strippen eens echt duidelijk uitgelegd en bovendien vòòr gedaan. Een tien met een griffel, voor het geduld van de dames die ons les gaven, om ons leken te leren hoe en wat we precies moesten doen en laten. Vooral dat "laten" vond ik wel belangrijk. Zo kon je precies zien, wat of ik voordien verkeerd deed. Wat moet Bram afgezien hebben dat ik hem probeerde te plukken zonder zijn vel strak te houden. Een ware marteling voor de hond. Nu is Bram erg dominant, en laat niet zomaar alles welgevallen, dus moet ik hem altijd kort en strak houden. Het uren stil zitten viel dan ook niet mee. Mijn man en kleindochter hebben Bram gelukkig goed kunnen vast houden, anders was deze klus vast onmogelijk geworden voor mij. We mochten beginnen met de honden goed door te borstelen en te kammen, zodat ze helemaal klitvrij waren. Door Bram zijn grootte was dit ook al een hele klus, want als Bram mij nog maar ziet komen met een kam, maakt hij zich al uit de voeten. Bram is liever slordig en vuil. Dan pas voelt hij zich echt in zijn nopjes. Maar de bedoeling was, dat ook mijn hond er eens netjes uit kwam te zien. Ik wilde het vooral leren omdat mijn trimster er door omstandigheden mee is gestopt, en er in mijn buurt geen trimster woont die Cairns plukt. Dan moet ik naar België een grootte honderd kilometer rijden, om Bram te laten trimmen. Daarom is het belangrijk, om het zelf goed bij te houden en hier maar een keer in een jaar gebruik van te maken.

Ik koos er voor om mijn hond te strippen. Dat betekent de helft van de haartjes die er uit plukken. Deze zijn langer dan de nieuwe en zitten los. Wel heb ik gebruik gemaakt van rubberen dopjes om meer grip te hebben op het plukwerk. Mijn kleindochter zei trouwens dat we aan het "doppen " waren, met die rubberen dopjes op onze vingers. Wat een werk zeg, ik stond mezelf in het zweet te werken. Terwijl wij als echte trimsters stonden te plukken, kwamen ze steeds rond, om ons aanwijzigingen te geven, hoe of we het precies moesten doen. Nu we Bram eens goed bekeken, kon je goed zien, dat Bram de laatste keer niet goed geplukt was. De trimster had hier een mes voor gebruikt (met een moordwapen voor de vacht, een scheermesje!!) waardoor zijn vacht echt wel veel verpest is. Ze raden mij dan ook aan, om Bram toch maar kort te zetten, zodat zijn vacht zich langzamerhand weer kan herstellen. Dit zal dan ook nog wel een tijdje duren, voordat het weer goed komt. Enfin, nu kon ik weer van voren af aan beginnen. Het heeft me wel geleerd, om voortaan eerst eens na te vragen dat als ik Bram weer eens naar een trimsalon doe, te kijken of ze wel Cairns kunnen plukken, wat het is niet zomaar niets. Daarom is het ook zo belangrijk dat deze dagen georganiseerd worden, dat we met onze honden op de goede weg worden gezet. Zelf wist ik helemaal niet, dat je geen scharen, trimmessen, scheermessen, en al die andere dure attributen liever niet moet gebruiken. Dat geld kan je beter gebruiken voor een goede flos. De beste instrumenten zijn nog altijd je vingers. Natuurlijk was ik niet helemaal klaar met de klus, Bram zal thuis nog eens een paar uurtjes onder handen moeten voor zijn kontje en zijn pootjes, maar hij is helemaal veranderd van kleur! Er kwam een prachtig tijgervachtje te voorschijn, met mooie diepe zwarte strepen. Ik wist niet wat of ik zag!! Ik heb er echt veel geleerd, en ik hoop dat dit weer voor herhaling vatbaar is. Bram heeft echt een gedaante verwisseling ondergaan, want behalve de wijze lessen, was het er bovendien erg gezellig Ook de sfeer onder elkander was uitstekend en iedereen was ook zo trots op zijn of haar eigen hond. Je zou je dan hier ook afvragen, wie is nu moeders mooiste?

Het winkeltje van Els Schimmel was ook erg leuk, hier kun je werkelijk van alles kopen voor je Cairn. En het materiaal is dan ook echt voor de vacht van een Cairn bedoeld. Zelf bezit ik een hele koffer met (dure) spullen die ik dus in de vuilnisbak kan laten verdwijnen, wil ik Bram zijn vacht in een goede conditie houden. Nogmaals, een goede trimster, met kennis van zaken is erg belangrijk. Want ik kan als geen beter weten en ondervinden, wat of het is, als de vacht, door verkeerd te behandelen, er dan uit komt te zien. Een echte straatbezem dus. Het zal mij dan ook veel moeite en tijd dit kosten, om het weer in zijn fatsoen te krijgen. Maar ik heb het er voor over. O Yes!

Bedankt, Mevr. V.d. Weijden, en al die andere vrouwen, die kosten nog moeite gedaan hebben om hier een succesvolle dag van te maken. Bedankt voor alles wat of ik heb mogen leren, het was de moeite waard om helemaal vanuit West-Zeeuws-Vlaanderen (3.45 minuten rijden) om dit mee te maken en geloof me, ik heb er van geleerd en genoten!!

AdJ

vorig verhaal terug naar voorwoord volgend verhaal

Heeft u ook een verhaal? Stuur uw vraag via verhalen@doggy.net

Ziet u geen frame-versie? Klik hier voor de start pagina
© BCM Best Communication & Management BV
Commentaar over deze Site kunt u mailen aan onze webmaster