Vorig jaar heb ik een heel klein kerstboompje gekocht. Het was niet groter dan een fatsoenlijke kerstroos, want Bram was nog veel te speels en ik was bang dat hij de grootste versiering van de boom zou worden. Het formaat was zodanig klein, dat het precies naast mijn stereo installatie paste, toeters en bellen konden er dan ook niet in, want met de verlichting en wat slingers was het miniboompje al snel vol. Dit jaar twijfelde ik dan ook weer of ik wel of niet een boom zou plaatsen. Het weer zat niet mee, de laatste weken regende het pijpenstelen, en van een echte kerstsfeer viel bij mijzelf nog weinig te bespeuren. Nu ik ook in het bezit van twee terriėrs ben, die echt eigenwijs brutaal zijn was ik in overweging om het dit jaar maar eens over te slaan. Maar hoe dichter we de kerst naderenden, hoe meer zin ik in een boom kreeg. Wij erom naar een tuincentrum, een blauwspar met wortel en al, dan had ik tenminste minder naalden op de grond. Ik vond een mooi dik vol boompje dat niet te groot of te klein was, en opgetogen nam ik het mee. Thuisgekomen drupte het boompje van de regen. Dan maar wachten tot morgen met de boom in de kamer te zetten, ze kon eerst wel een nachtje in mijn keuken staan drogen. Bram en Puk keken heel verbaasd. Alle twee moesten ze er eerst even aan snuffelen. Toen ging Bram zitten en keek me heel blij aan. Een boom in de keuken? Wat doet het vrouwtje nu? Heeft ze eindelijk eens aan me gedacht? Eindelijk? Het wordt de hoogste tijd! Nu moet ik tenminste met die regen niet steeds naar buitenom te gaan plassen! En jawel hoor! Bram licht zijn poot op en psssssss!!! Tegen de boom. Heel voldaan zit hij me aan te kijken. Zijn kraaloogjes schitteren van tevredenheid. Hij ziet me kijken en herhaalt het ritueel nog eens. Besnuffeld goed de boom en begint met zijn achterpoten te krauwen. Wat een uitkomst denkt Bram. Puk zit alles op een afstandje te bekijken, tot Frans roept: Bram! Foei! Mag niet Bram, die is voor ons kerstfeest! Bram begrijpt er niets van, we spoelen de boom af en zetten deze een nachtje in de schuur. Als we de boom de volgende dag optuigen en versieren is Bram boos. We hebben het op een tafeltje geplaatst zodat hij er net niet bij kan. En die kerstman die eronder staat en steeds met zijn hand een kaarsje beweegt vind hij ook al niets. Als deze aangaat gaan ze in duo er tegen zitten blaffen. Nee, voor Bram hoeft dit allemaal niet. Wanneer we na Nieuwjaar de boom weer ontdoen van al de versierselen en ze dan in de tuin planten, loopt Bram er dan ook met een grote boog omheen. Hij durft er nog steeds niet dicht bij te komen. Daarom stel ik Frans voor om het maar eens voor te doen aan Bram, als man gaat dat nu eenmaal makkelijker dan als vrouw, maar dat is niet meer nodig. Na een dag de kat een beetje uit de boom hebben gekeken gebruikt Bram de boom volop, en als de zon te scherp staat past Bram er precies onder. Lekker in de schaduw de komende zomer, zo heeft de boom toch nog een goede bestemming gekregen voor onze terriėrs.

AdJ