Ieder mens weet dat honden in het bezit zijn van een stel uitstekende goed horende oren.
Tenminste dat kun je in de vele hondenboeken lezen, en ook de dierenarts bevestigde dit meerdere malen. Toch heb ik daar mijn twijfels wel eens aan. Het lijkt wel of mijn honden soms Oost-Indisch doof zijn. Een uitdrukking die velen van ons wel zal kennen. Het ligt natuurlijk ook aan het karakter van je hond. Terriėrs staan er om bekend dat ze nogal eigenwijs en koppig kunnen overkomen. En die van mij zijn daar dan ook een groot voorbeeld van. Vooral van het eerste. Soms denk ik wel eens dat hun oren volgepropt zitten met de grond en de modder die ze in hun spel bedreven aan het uitgraven zijn, maar wanneer ik dan kijk, kan ik geen korreltje vinden.
Het lijkt soms wel dat ze me stiekem uitlachen, ja echt, moet je die uitdrukkingen van hun snoeten maar eens goed bekijken. Indertijd heb ik Bram dan ook gekozen om voor waakhond te fungeren, maar als ik diep in mijn hart eerlijk mag zijn, weet ik niet of hij wel echt zou waken. Niet dat Bram of Pukkie iets aan hun oren mankeren, want tijdens de controles, die ze jaarlijks bij de dierenarts hebben, blijkt altijd alles in orde te zijn. Maar ze luisteren alleen maar als het hun zint. Alle twee, zowel mevrouw als meneer. Want dat hun oren goed functioneren, kan ik merken, wanneer ik hun riemen pak, en ze buiten of boven verblijven, dąt horen ze wel, op meters afstand.
Of wanneer ik met de frolic rammel, hun koekjes, dat horen ze ook overal. En wie nu gelooft dat een hond geen mensentaal verstaat, die heeft het ook helemaal mis. Ze verstaan wel degelijk alles. Ook wat ze niet mogen horen. Of liever niet zouden moeten horen. Als ik het woordje "prikje" maar gebruik, dan zijn ze ineens beiden verstopt, maar wanneer we het over het strand hebben, dan liggen ze aan onze voeten en kijken heel blij mijn richting uit. Hapjes is ook een woord waar ze de betekenis heel goed van begrijpen en" Gerda", met de "worms," de drie teckels, dan gaan ze al klaar zitten bij de voordeur. Ze weten alles donders goed, ook al zou je denken dat het niet zo was. De verschillende geluiden van de auto's in onze straat kennen ze ook precies, allemaal, wanneer de buurman stopt, links of rechts, dan hoor je ze niet, maar wanneer het baasje of ik de oprit oprijden dan blaffen ze om het hardst om ons te begroeten, of wanneer mijn dochter komt met de kinderen, die auto kennen ze ook, of van mijn broer of andere familie. Hoe, dat begrijpt geen mens, maar ze zijn nooit mis.er zijn ook geluiden waar ze een hekel aan hebben, zoals sirenes van een ziekenwagen of de brandweer, vuurwerk of onweer. Daar houden ze niet van, en dat laten ze merken ook. En wanneer er honden op tv zijn dan blaffen ze mee, of Bram zit dan soms te huilen als een wolf. Dat doet hij ook met bepaalde liedjes die op de radio komen. Wel leuk voor even, maar niet voor de buren. Niet dat ik er ooit wat over gehoord heb, maar ik zou het me levendig kunnen voorstellen.
Ja echt ze hebben oren die alles horen, alleen een probleem, als ze het zelf willen!
Want heus, al denk ik soms wel eens iets, ze mankeren er echt niets aan.

AdJ