Na de verschillende wasbeurten met vlooienshampoos, vlooienpoeder, spuitbussen, pippetjes en wat ik nog allemaal gebruikt heb, blijven de honden maar krabben. Ik besluit om hen eens lekker te gaan trimmen. Normaal staat de trimtafel in onze schuur, maar het is daar te koud. Niet voor de honden, maar wel voor mij. Dus brengen we de tafel naar boven met alle spulletjes erbij. Bram ziet de tafel en denkt lekker ha! Die gaat weg. Daar ben ik voorlopig vanaf. Ik besluit dan ook maar om met Bram te beginnen, maar als hij dat in de gaten heeft, kruipt meneer weg. Onder ons bed, want daar kan ik er net niet bij. Langs geen enkele kant. Nou, laat maar zitten ik neem Puk dan wel eerst. Die vindt het wel fijn, dat er aan haar gefrutseld word en gaat er dan meestal ook uitgebreid bij gaan liggen. De aandacht alleen al daar geniet Pukkie van. Voorzichtig kam ik haar dunne haartjes. Het vachtje van haar is door het eczeem al wel veel verbeterd, maar echt mooi is het nog niet. Nog nooit heb ik een westie getrimd, cairns wel, dus zal ik ook maar beginnen bij haar halsje net als bij een cairn. Voorzichtig neem ik wat plukjes haar tussen mijn vingers om te kijken of haar vachtje al trimrijp is. Dat is het wel, maar echt leuk vindt Puk het niet. Na een half uurtje ben ik klaar met haar nekje en zie dat Pukkie allemaal rode blaasjes krijgt. Oei! Dat is niet echt goed. Ik dep haar hals lekker met wat koud water, en laat haar daarom maar weer lopen. Ik bel de fokker op en vertel mijn verhaal. Die denkt, en weet het wel zeker dat Pukkie trimeczeem heeft, niet verder trekken maar met een schaar of tondeuse werken. Als ze er niet tegen kan, het is erg jammer voor de vacht, moet je er mee stoppen. Er zijn nu eenmaal honden die het slecht verdragen en daar is Puk er een van. Daar ik toch keuze uit twee honden heb, probeer ik Bram toch maar te vangen, een tondeuse heb ik zelf niet in mijn bezit, dus dat wordt toch wachten tot morgen. Bram vindt het maar niks. Het wordt wel een hele klus, hij is niet alleen groot en fors maar heeft ook een behoorlijk dikke vacht staan. Ik ben er dan ook niet zomaar in een middagje mee klaar. Dat wil ik Bram niet aandoen, vandaag zijn rug en morgen of overmorgen dan de rest. Bram wil ik niet helemaal kort zetten alleen de rug en de rest ga ik uitdunnen, strippen. Dat vind ik zelf veel mooier en blijft Bram er toch lekker ruig uitzien. Bij een cairn hoort dat en bij Bram al helemaal. Onder de vacht van Bram komt weer een prachtig tijgerpelsje tevoorschijn en na 2.5 uur, stop ik met Bram. Hij zit geen minuut stil en zo is het best een vermoeiend karwij. Ik borstel Bram nog eens lekker en dan neem ik de riemen zodat madam en meneer nog even lekker kunnen wandelen. Dat is tegen geen dovenmansoren gezegd. Ze staan alle twee te springen van ongeduld om mee te mogen. De volgende dag beginnen we opnieuw met Puk, haar rug word goed kort gezet en de zijkanten probeer ik zo goed mogelijk met de schaar bij te werken. Het resultaat valt erg mee, ze ziet er mooi uit. Puk mag in bad en al de eitjes die we vinden van vlooien worden nu van haar huidje afgehaald. Nu kunnen we het ook goed zien, wel weer een intensief karwij waar Puk echt niet blij mee is. Alle zeepresten, we hebben haar gewassen met gewonen sunlightzeep, spoelen we goed uit onder de douche. Ach arm beestje, ze rilt en beeft alsof het om haar leventje gaat. Voorzichtig til ik haar het grote bad uit en wrijf haar droog met een handdoek. Ze schudt haar nog eens flink en rolt over de vloerbedekking en springt boven op ons bed. Wanneer ze ziet dat ik de föhn neem, komt ze al snel, want dat vindt ze wel heerlijk, de warme lucht uit de föhn. Ze nestel haar lekker bij me terwijl ik haar droog blaas. Wat ziet ze er weer mooi uit. En ruikt ze bovendien weer lekker fris. Hopelijk is ze nu echt van haar vlooien af, In ieder geval kan ik het nu wel beter zien, nu ze zo lekker kort staat. Bram doe ik de andere dag voor de rest een beurt te geven. Hij zit alles een beetje op een veilige afstand te bekijken, zolang ik hem maar niet aanraak. Als ik in de buurt van de trimtafel kom, zoekt Bram buiten een plaatsje en als ik buiten ben gaat hij naar boven. Hij ontvlucht me echt. Als ze beiden gekortwiekt zijn, gewassen en gekamd, dan spuit ik voor de zekerheid nog eens met de bus, hopende dat ik nu zonder die vervelende jeukende beestjes rustig verder kan leven.

AdJ