Vandaag is het erg warm, een hittegolf voert over ons landje. Bram en Pukkie houden er niet van. Van de twee is Bram de cairn, nog het meest actief. Hij loopt nog een beetje achter de vliegen aan te springen en (ik hou mijn hart vast) naar grote hommels te happen en ligt dan na een minuut of vijf weer uitgeteld onder de parasol, tegen de muur onder de bladeren. Pukkie is te lui om op te kijken, van geen wonder dat ze zo dik wordt, ze ligt meer te maffen dan dat er actie in haar zit. Haar vachtje is ook ontzettend zwaar en zou eigenlijk getrimd moeten worden. Maar ze heeft steeds trimmers uitslag en met die hitte laat ik haar dan liever zo lopen. Als het afgekoeld is, gaan we lekker de wallen op, daar waait het meestal een beetje en kunnen ze een duik in de vaart nemen. Daar knappen ze meestal na zo'n dag een heel stuk van op. Wanneer ik fluister, wie gaat er mee wandelen, (want woorden verstaan honden niet, alleen klanken) worden ze actief. Black en White stuiven door de gang, naar de keuken, naar buiten, weer terug en rondjes rond het bankstel tot Pukkie prompt aan de voordeur stopt, om zich te laten aanlijnen. Bram moet eerst nog eens een uitbundig rondje maken. Wie zegt er nu dat honden niets verstaan? Ik begrijp hier soms niets van. Wanneer ik Bram zijn riem over zijn kop wil doen moet hij zonodig nog een rondje maken en? Jawel meneer moet nog zijn restje eten hamsteren. Een rare gewoonte, eerst spaart hij een hap, en als we weg gaan moet het bord leeg. Misschien is hij bang dat iets of iemand zijn eten zal weg stelen. Vrolijk lopen ze met hun staartjes te zwaaien en nu het afgekoeld is naar net een graad of 18 zitten ze weer vol van energie. Pukkie raust de trappen op en af en bram zou mee willen, maar ondanks dat hij steeds beter naar me begint te luisteren, mag hij nog niet los. Hij is echt niet te vertrouwen, het gaat eerst een heel stuk goed en ineens is meneer dan foetsie. Wel mag Bram de vaart in achter een stok aan want hij brengt een stok die ik in het water smijt wel tot aan mijn voeten op het droge niet. Ik laat ze daarom maar een dikke tien minuten zwemmen zodat ze lekker kunnen afkoelen. Pukkie moet altijd vaste grond hebben, die is tevreden met pootje baaien. Liefst op een plaats waar veel slik ligt. Dan komt ze tevoorschijn als een grijze westie. Zo te zien hebben er veel vissers langs de vaart gezeten, want hier en daar staan er nog doosjes met van die vieze witte maaien. Erg intersant vinden de honden, maar ik niet. Ik ben van dat friemelend spul niet echt gediend. Ze moeten er dan ook afblijven van me en als ik hun een stukje beloning laat zien, dat ze moeten komen laten ze het liggen ook. We lopen meer dan 2 uur, ze moeten hun schade van deze middag een beetje inhalen, niet voor de tijd maar vooral om hun overtollige energie kwijt te spelen, en dat kan alleen door flink met ze te gaan lopen. Als we dan ook na een kilometer of vijf thuiskomen, drinken ze wat en gaan alle twee tevreden met hun kopjes op hun voorpoten liggen. Ik leg nog een natte doek over hun vacht, tegen de warmte en dan zijn ze vertrokken, ze zijn weer in hondendromenland.

AdJ.