Een klein voorwoord..... Dit boekje heb ik geschreven voor Joop. Hij kwam naar me, met dit kleine bolletje pluis, in een periode dat ik juist zoveel verdriet had, van Puk, mijn andere hond. Hij bracht me weer dat stukje geluk, en liefde wat ik op dąt moment zo miste. Nog nooit had ik van een Cairn Terriėr, gehoord, laat staan dat ik wist hoe die er uit zagen. Ik vond het 't eerste moment maar niks, het was niet te vergelijken, met wat ik altijd had gehad. Geen warme likken langs mijn benen, als ik stond te koken, en ook geen klein lijfje dat dicht tegen me kroop, als ik ging slapen. Nee, dit bolletje was heel zelfstandig, en had het liever niet al te warm. Maar het hunkerde wel naar liefde, op een andere manier dan Puk. Het duurde even, voor we aan elkaar gewend waren, maar het lukt, met veel geduld. Nu weet ik wel wat het is om een "Cairn" te bezitten. Je moet er de tijd voor nemen, ze kunnen je niet met rust laten, en hangen met kop en staart de hele dag aan je. Ze hebben ook van die "stoute smoeltjes", dat je er steeds weer voor "smelt". Wanneer je naar buiten gaat, dan kan je geen betere kameraad meenemen dan je Cairn. Onvermoeibaar zullen ze je steeds begeleiden, en ze zijn niet moe te krijgen. Alles in de natuur houden ze in de gaten, er ontgaat hen niets. Mijn Cairn, mijn Bram ,het is genieten, van ieder moment dat we samen zijn. Ik dank Joop, daarom ook voor dit mooie geschenk, waar ik hopelijk nog vele jaren veel plezier en liefde aan kan geven en van ontvangen. Joop bedankt, het was misschien dan wel het misbaksel van het nest, voor mij is het de mooiste hond op de hele wereld, die ik voor geen goud meer zou willen missen. Bedankt voor deze onbetaalbare vriendschap! Alie de Jong.
Vervolg op de verhalen Brammetje m.i.v. 20 mei 2002 |