Brammetje maakt troepBrammetje begint het al goed te wennen. Hij weet al precies wat of er van hem is en van mij. Hij heeft een oude schoen gehad om op te knagen, en van al de andere schoenen moet Bram afblijven. Natuurlijk probeert Bram iedere dag iets te pikken van mij. Als ik roep Foei! Weet Bram al duvels goed, dat hij iets niet mag. Hij heeft het dagritme ook al door. 's morgens vroeg en 's avonds laat, is Bram het meest aktief. Ik niet, ik moet 's morgens eerst een beetje bij komen, koffie drinken krantje lezen en de kassa maken. Bram vind het dan fijn om bij me te blijven, en haalt dan heel zijn mand leeg, met alles wat hij heeft verzameld, en dat automatisch zijn bezit is geworden. Dan zit ik in de kamer, en Bram kan dan overal lopen rauzen. Vanmorgen was hij een hele tijd bezig in het halletje. Hij rende en blafte, dat het een lieve lust was. Het waren van die gemene blafjes, dat ik toch maar even polshoogte ging nemen. En jawel hoor, Bram had een grote rol toiletpapier te pakken gekregen, een van 1500 meter. Ik weet niet, of je dat al eens uitgetrokken in snippers en stukken op de vloer heb zien liggen, maar ik kan je vertellen, het is een hele hoop. Ik kreeg het haast niet in de vuilnisemmer.Alleen het kartonnen rolletje was nog heel. Ik zei weer ,foei Bram, en Bram keek me terug aan met zijn onschuldige kraaloogjes, op een manier van, je wilde toch zo graag een jonge hond, nou en?? Ik wist bij God niet dat 1500 meter zo veel troep kon geven. S'Morgens vroeg op mijn knieën om de rotzooi van Bram op te ruimen. Bram draait zich om, en gaat rustig zitten korrels eten, alsof er niets gebeurd is. Bram zit voor de rest van de dag het liefst buiten. Binnen vind hij het te warm, daar houd Bram helemaal niet van. Bram is wat dat betreft het tegenovergestelde van Pukkie. Die zat overal waar het lekker warm was, en juist die plaatsen die hoeven voor Bram niet. Bram is het best in zijn element, met een lekker windje, en niet al te warme temperaturen. Vandaar ook zijn favoriete plaatsje onder de laurierboom. Bram heeft ook goed in de gaten, dat als ik hem roep, dat hij ,als het meneer niet zint, gewoonweg niet komt. Dan moet ik Bram lokken met een bal of de bezem. Die bezem is ook een ramp. We kunnen nergens vegen of schuren, of Bram is er bij. En niet voor te helpen, maar om op de bezem te hangen, zodat we letterlijk en figuurlijk geen veeg meer kunnen geven. Eerst was dat lachen geblazen, maar soms moet alles snel gebeuren, en hebben we er niet altijd tijd of zin in. Het is een komisch gezicht, dat Bram rond die bezem loopt te springen. Ik zal toch nog eens moeten vragen aan ome Joop, wat voor manieren hij Bram heeft aangeleerd. Er zijn er heel wat bij, die ik moet her opvoeden. Bram is soms een klein pestkopje, die denkt over mij te kunnen beschikken, als dat Bram zo maar uitkomt. Maar dat gaat niet altijd, Bram moet maar leren zich aan mij aan te passen en niet andersom. Er zal nog wel een half jaartje voorbij gaan, voor Bram dit allemaal heeft geleerd, en omdat Bram best wat hardleers is misschien nog wel langer ook. Nu maar weer afwachten wat Bram morgen weer allemaal zal uitvreten. Dat is voor ons ook altijd iets nieuws! AdJ
|