Brammetje blijft eigenwijsBram blijft eigenwijs. Er zit een kopje op zijn lijf met eigen gedachten en een eigen wil. En Bram is nog lang niet van plan om dit te veranderen. Hij probeert iedere dag alle honden en ook de mensen nog steeds uit te dagen en te laten zien dat hij de baas is. Bram zal moeten inzien dat hij niet alleen op de wereld is en moeten leren delen. Er komt geleidelijk aan wat ritme in Bram zijn leven. Hij weet precies wanneer hij moet slapen en eten. De riem kent hij ook al en sommige mensen zijn vrienden, andere daar moet hij niets van hebben. Dan draait hij zich om, en loopt zonder op of om te kijken de tuin in.Alleen als Gerda komt of Ineke dan laat Bram blijken dat hij blij is, De likjes die hij dan geeft zijn niet te tellen. Zijn klein staartje kwispelt van vreugde heen en weer en hij beweegt dan met heel zijn lichaam. Als ik er zelf aankom, herkent hij me ook, maar ik krijg geen likjes, maar stiekem gemene beetjes. Of als ik de was op hang, komt Bram ineens ergens vandaan, van onder de lavendel, die hij in die paar weken al helemaal vertrapt heeft, of van onder de mint, om vlug even in mijn enkels te happen. Foei! Roep ik dan, en Brammetje staat te blaffen als een ouwe gek, en geeft nog snel een tweede beet. Niet bijten Bram, maar Bram is hier doof voor, hij heeft er zichtbaar zijn plezier in om mij te pesten. Alleen als Bram moe is, dan komt hij wel naar me toe en wil hij even gekroeld worden. Maar het lijkt wel of Bram niet moe te krijgen is. Hij loopt al hele stukken mee op de wallen, netjes naast me, zonder riem. Als hij iets niet mag, dan schiet hij een paar meter vooruit en doet het lekker toch. En maar blaffen tegen mij. Ik ben ook de enigste mens die hem straft, en dat weet Bram nu juist zo goed, Misschien ben ik ook wel de enigste die hem door heeft, en dat zal Bram ook wel door hebben, want stom is ie niet, hij leert best erg snel. Bram houd beslist niet van de warmte, en zeker niet van de hittegolf die we de laatste dagen hadden. Bram houd er van om buiten te zijn en te kunnen draven als hij daar behoefte aan heeft. Hij ligt tegenwoordig het liefst op de tegel vloer, omdat dit koel is , of buiten onder de parasol, waar de zon niet doorheen kan. Zonnebaden doet Bram 's morgens vroeg, om acht uur, dan is de straling nog niet te warm en dan kan Bram lekker liggen kroelen in de zon, maar zodra het Bram te warm wordt, kruipt hij in de schaduw, of onder de laurierboom. .Zo begint Bram langzamerhand zich aan te passen aan mijn leven. Hij wacht geduldig tot we wat tijd voor hem vrij kunnen maken, weigert bijna niets van eten, en lust van alles. Hij weet ook precies wie er hem de lekkere hapjes neerzet, en kijkt dan ook verlangend uit naar zijn etensbak, Van schapehartjes, de reuk ervan, wordt Bram bijna gek, dat vind hij wel zo speciaal en lekker, dat hij erbij zit te janken, tot het in zijn bakje ligt. AdJ
|