Brammetje, 22 juliZomaar kwam je mijn leven binnen, een klein bolletje pluis. Niet echt mooi, maar dat komt nog wel. Een beetje bang, van al die vreemde mensen, en onwennig. Je moest de plaats vervangen van een oude vriend van mij, die er niet meer is. En je doet daar dan ook vreselijk je best voor. Ik wou een brave hond, die graag wandelt en goed luistert. Maar na een week ben ik er al achter gekomen, dat jij helemaal zo braaf niet bent, en luisteren, ho, maar. Je bent erg eigenwijs en hebt een sterk karaktertje met een eigen wil. Je bent niet groot, maar je weet precies, hoe je de mens moet manipuleren om je zinnetje door te drijven. Brammetje, zo ga ik je in het vervolg noemen. Ik weet dat je niets aan je naam vind, maar je moet een gemakkelijke naam hebben, want omdat ik een zaak heb, moet iedereen je naam kennen, en Brammetje dat past nu eenmaal bij jou. Brammetje Brombeer. Dat laatste, dat zeg ik erbij, omdat, als je niet je zin krijgt, je gaat brommen, en beer omdat je nog zo pluizig bent.Trouwens je hebt ook nog maar de grootte van een teddybeer, en je bent nog zo lekker zacht. In je papieren staat er wel dat je ruwharig bent, maar voorlopig is dat niet zo, en ben je een zachte pluizebol. Je ruikt ook nog echt naar een puppy. Maar je probeert je al te gedragen als een volwassen hond. Je loopt achter je riempje aan, niet omdat je aangelijnd wilt worden, want daar heb je juist zo de pest aan, alleen maar om er aan te trekken. Of misschien om mij voor de gek te houden. En doe je maar alsof. Maar je loopt wel mee, kleine stukjes. En je probeert de baas te zijn, over al de andere honden die hier komen, en ook over ons. Heel mijn leven heb je even door de war gestuurd, met je gekke capriolen. Je schijnt ergens een techniek te hebben om mij rond je vingers (poten in dit geval!) te draaien. 's nachts laat je me opstaan omdat je moet plassen, en je piept als je me even niet zien,(moet jij nu over mij en mijn huis waken?)je eet als een koe, wat jij soms op een dag binnen speelt ,eet ikzelf nog niet op drie dagen. Je poept en plast, wanneer ik net denk, van even te gaan zitten, en altijd als je pas buiten bent geweest. Zo moet ik de hele dag met een emmertje sop en een borstel, telkens achter je aan hollen. Het lijkt nota bene wel of je me dan nog zit uit te lachen ook. Een grote deugniet ben je. Dat bijten moet je ook afleren, dat ben ik helemaal niet gewent, ik ben gewent om lieve likjes te krijgen en niet van die scherpe geniepige beetjes. Je nageltjes lijken ook wel op kleine mesjes, en je hebt er je plezier in dat ik nu een hele dag aie en oei roep. Gelukkig lig je nog veel te slapen, want als je wat uurtjes rond gedraafd en gestoeid heb ben je moe. Maar ik heb wel gezien dat je een doorzetter bent, je geeft niet gauw op. Nu ben je nog op verkenning, alles ben je aan het onderzoeken, en je bent bezig overal bezit van te nemen, Ook van mij, want zo klein dat je ook nog bent, je bent slim en pienter genoeg om te weten waar of je eten vandaan komt. Brammetje, mijn kleine schavuit, ik denk dat wij het wel zullen maken met elkaar, dat we straks grote wandelingen kunnen doen, en grote geheimen zullen uitwisselen met zijn tweetjes. Brammetje brombeer, ik zal streng op je moeten zijn, om een goede kameraad van je te maken, en een kameraad voor het leven, dat we voorlopig even mogen delen. Brammetje, ik hoop dat ik met jou net zoveel mooie uren mag meemaken, als met Pukkie, en dat we in weer en wind, en natuurlijk ook met veel zonneschijn het vertrouwen aan elkaar kunnen geven. Brammetje, ik verlang naar de avonturen, die we samen zullen beleven en gaan op schrijven ook. Brammetje, je bent er nog maar een week, maar ik hou nu al van je dat ik je niet meer zou kunnen missen. AdJ
|