Brammetje op WoensdagOp Woensdag zijn wij buiten het seizoen altijd gesloten. Dit is onze tweede vrije dag na het seizoen, en het lijkt wel of Brammetje dit al weet. Als ik uit de badkamer kom, met mijn gewone kleren aan, staat Bram al onrustig te kijken, wat of we gaan doen. Dan zeg ik, "ik ga eerst even met Bram gaan wandelen," en Bram verstaat het meteen. Eerst even het bed op maken en wat kleding opruimen, en Bram loopt constant rond me, hij verliest me geen moment uit het oog. Wanneer ik mijn jas en doe en zijn riem pak, dan begint Bram tegen me op te springen. Bram heeft al snel door dat de jas en de riem samen betekend dat Bram mee mag. Maar Bram mag niet zomaar mee, hij moet eerst leren zitten, om zijn riem aan te doen. Dit wordt een hele klus, Bram begrijpt nog niet zo goed, wat of ik nu wel bedoel. Het enigste wat Bram wel begrijpt is dat hij mee mag, en hij wil dan ook zo snel mogelijk naar buiten. Daarom stop ik maar, vanmiddag proberen we het opnieuw. We gaan vandaag een grote trip langs de wallen maken. Bovenop de wallen mag Bram los, en dat weet hij. Hij rolt door het hoge gras naar beneden, en loopt dan achter me aan. Wanneer ik een stukje wil hard lopen, dan bijt Bram in mijn enkels. Ik pak Bram eens stevig bij zijn nekvel en schud hem heen en weer. Hij denkt vast dat dit een spelletje is, maar nee, Bram, het is menens. Als we aan de Stenen Beer komen, dan moet Bram aan de lijn, want langs het fietspad ligt er aan beidde zijden water. En daar is Bram niet vies van, alleen zijn z'n pootjes nog te kort om terug op de kant te krabbelen. Het begint ook goed zwart te zien buiten, dus Bram, moeten we stevig doorlopen.En dan... dan valt de regen met emmers water tegelijk uit de donkere hemel. We zijn alle twee zeiknat. Bram geeft er niks om. Hij vind het wel prettig. Hij snuffelt en loopt te springen, alsof er geen druppel naar beneden is gevallen. Als we thuis binnenkomen dan begint Bram te hollen en te rollen, om zich zelf droog te wrijven, op de vloerbedekking. Ik help Bram een handje en droog hem met een grote badhanddoek lekker af. Bram lijkt net een verzopen kat, en het zal vandaag niet de eerste keer zijn. Nu (vr)eet Bram zijn bak met schapenhartjes leeg en dan gaat hij weer een uurtje tukken. Bram zijn honger is vaak niet te stillen ,als hij de kans zou krijgen dan eet hij de hele dag. Maar ik moet op mijn lijn letten, en ook op die van Bram, genoeg is genoeg, en heus hij krijgt echt niets te kort. Hij krijgt al veel meer, dan hij in feite zou mogen hebben. Maar gemiddelden zijn gemiddelden, daarom krijgt Bram wat meer dan voorgeschreven is. Vanmiddag om vijf uur mag Bram mee in de auto naar Linda, dan kan hij wat spelen met Max en rakker. De teckels heeft Bram vandaag ook al gezien. Maar eerst gaan we even kijken bij ome Joop. Ik ben echt benieuwd wat of die zal zeggen. Ik bel aan en Joop schiet in de lach.. Tjonge, jonge, wat een mooie hond is dat geworden, echt waar, wat een scheet is me dat! En Bram? Die voelt zich direkt thuis, hij likt Joop zijn handen en kijkt naar de andere honden. Hij piest ook even op de vloer bij Joop. En snuffelt natuurlijk in de etensbakken van de andere Terriërs. Bram denkt ook altijd alleen maar aan eten. Joop was echt blij dat hij Bram had gezien en genoot er echt even van. Wat een pracht beest ,zei Joop steeds. (het leek wel even of ie jaloers op me was!!) Maar we moesten weer verder, want ik had Linda beloofd om nog even langs te komen. Daar aangekomen stond Max al te blaffen aan het hek, en Rakker kwam vlug kijken wat of er allemaal gaande was. Ik had een zak puppy korrels meegenomen voor Rakker, want Bram lustte deze zogenaamd niet. Tot ik ze in de bak van Rakker deed, toen lustte Bram ze opeens wel. Maar ik had ze nu eenmaal beloofd aan Linda, dus die had er geen meegenomen uit de winkel, en als je in de polder woont, wordt het toch al moeilijk om 's avonds hier nog aan te komen. Trouwens ik had thuis een andere zak staan, en die moet Bram dan eerst maar eens opeten. Rakker en Bram zijn buiten aan het hollen, rennen en bijten. Ze hebben de grootste lol. Ze vliegen rond het huis, als twee gekken, glijden de keuken binnen om wat water te drinken, en vliegen weer naar buiten. Max vind het allemaal wat te druk en kruipt tegen me aan om wat gekroeld te worden. Hij vind het wel goed zo, en is tevreden dat Rakker hem eens een ogenblik gerust laat. Hij zucht dan ook eens diep. Tenslotte wordt je als hond ook niet zomaar elf jaar. En twee puppy's tegelijkertijd, dat is hem echt wat te veel. Daar vliegt Bram ineens door de visvijver, en is weer nat van kop tot staart. Rakker die een veel grotere soort hond is, (een herder) heeft alleen maar vier natte poten, maar Bram is gewoon gedoopt. Hij stinkt nu een uur in de wind. Als ik thuis kom, dan laat ik het bad lopen met lauw water, en hondeshampoo. Bram moet nu echt voor de eerste maal in bad. En geloof me, dat vind ?Bram helemaal niet leuk. Ik plons hem in het water, wrijf wat shampoo over hem, en dat gaat allemaal goed, tot ik de douche neem, om Bram wat af te spoelen.. Bram wil er meteen uit! En Bram ontsnapt, zo nat als hij ook is. Ik droog hem lekker af, en ga Bram met de föhn ,op de lauwe stand wat droog blazen. Dat vind Bram wel prettig, hij gaat mooi op zijn rug liggen en laat me rustig mijn gang gaan. O. wat ziet Bram er nu mooi uit, zijn vacht glimt helemaal en al zijn nestharen zijn in het afval putje meegegaan. Althans, de meeste losse wolletjes zijn nu weg. Nu likt Bram bijna op een volwassen hond. Het is natuurlijk ook wel wat vroeg om een hond te wassen, maar met al die viezigheid uit de visvijver kon het niet anders. Dan zal ik Bram toch moeten leren wat voorzichtiger te spelen, want zulke grappen haalt hij steeds weer uit. Vanavond krijgt Bram nog een derde blikje puppy diner wat hij in een mum van een tijd naar binnen heeft. Voor de rest van zijn maaltijd staan er altijd korrels, dus Bram hoeft echt geen honger te lijden. Bram is moe, hij legt zijn kop op zijn poten, kijkt me aan en is vertrokken ,in een diepe droom. Hij droomt soms hardop. Als het elf uur is, neem ik Bram nog even op, om hem buiten in de tuin te laten plassen, en leg hem dan zo slaperig als hij ook is, weer terug in zijn mand. Ik hoor Bram niet meer tot morgenochtend negen uur. Behalve dan zijn dromen, die verteld hij 's nachts tegen mij. Ook dat hij heel tevreden is van deze vrije woensdag, vooral om al die extra aandacht die er is, als ik er ook eens een dag volop tijd voor heb. Zo raken Bram en ik langzaam aan elkaar gewend, en geloof me maar dat dit bij ons twee ook zal lukken! AdJ
|