Brammetje om zijn pup prikkie.Vanmorgen moesten wij ons haasten, wat Brammetje moest nog een herhaling van de pup inenting krijgen. Het spreekuur begint om negen uur, tot tien uur, en dan is het voor mij altijd even haasje rep je. Wanneer je iets aan de te late kant bent, dan heb je kans, dat het al gesloten is, vooral als er geen patiënten zijn. Want dierenartsen hebben wel wat anders te doen, dan op patiënten te zitten wachten. Dus daarom moest ik Bram vanmorgen wakker maken. Meestal ligt hij lekker te pitten tot een uur of half tien, maar vandaag gaat die grap niet door Bram! Een uur eerder dan normaal maak ik Bram daarom maar wakker. Hij geeuwt, en kijkt me wat boos aan , met zo'n blik van : ik hem gestoord heb, (dat is ook zo natuurlijk, ik heb zijn ritme goed gestoord), dan breng ik hem naar beneden voor te plassen. Dat is hier altijd even moeilijk omdat we boven wonen, en Bram heeft 's morgens weinig zin om de trappen te doen. Daarom draag ik hem naar buiten en zet hem in het natte gras. Van de schrik moet hij direkt plassen, en op een holletje klimt hij zelf terug naar boven. Hij snuffelt een beetje aan zijn korrels, eet er een stuk of zeven, en gaat weer op zijn gemak languit in de woonkamer liggen. Het is allemaal nog te vroeg voor Bram. Zijn dag is nog niet helemaal begonnen. Wanneer ik om half tien mijn jas aan doe, en zijn riem pak, dan wordt Bram wel ineens wakker. Hij mag mee, en dat vind Bram zalig. We lopen richting dierenartspraktijk, maar het staat Bram niet aan, dat ik niet even bij Marga stop.Die heeft een dierenvoedingswinkel, met overheerlijke hapjes, en Bram weet daar al donders goed de weg naar toe, Nu maakt het vrouwtje toch wel een fout, om hier niet naar binnen te gaan. Ze loopt zomaar voorbij en trekt nog eens stevig aan de riem ook. Nou, vooruit dan maar, dan zal ik maar meelopen denkt Bram. Als ik het pad opga bij de praktijk, dan herinnert Bram zich ineens, dat hij hier ook niet hoeft te zijn. Hij herkent het huis van de vorige keer, en is er helmaal niet happy mee. Het is Liesbeth, en ze is dol enthoesiast over Bram. "wat een scheetje," is dat, roept ze verrukt uit , en ze gaat eerst even vijf minuten zitten kroelen met Bram Dat vind Bram wel leuk, hij wordt graag gekroeld, dus Liesbeth is in Bram zijn ogen geaccepteerd. Hij piept wel even als hij het prikje krijgt, maar het is zo over, even brommen, tenslotte blijf ik een Terriër, die het niet prettig vinden om een gaatje in hun vel te krijgen. Maar Liesbeth mag wel in zijn oren kijken, en in zijn bek ook. Bram vind het allemaal goed. De jeuk die Bram heeft is van zijn nestharen, Toch maar eens laten trimmen, denkt Liesbeth, het is misschien wat vroeg, voor een hond van 4 mnd, maar toch maar proberen. Dat krauwen een hele dag is ook niet gezond. Dat irriteert alleen maar. Bram heeft het goed in zijn zin, zeker nu hij in de spreekkamer even overal aan mag snuffelen. Liesbeth vond zelf het dagboek van Bram leuk, en Bram keek haar aan met een blik van, je zou eens iets anders moeten zeggen, dan bijt ik je! Ze vond Bram een mooie hond, die erg fors was voor zijn vier maanden. Als beloning ben ik nog even wezen wandelen met Bram over de wallen, daar kan hij lekker los lopen. Bram luistert al goed als ik hem roep, hij springt en danst de hele weg naast me. als we thuiskomen, gaan we even naar de wasserij om Bram te wegen, wat denk je: 6.5 kg!! Dat is echt wel uit de kluiten gewassen voor een Cairn! Normaal weegt een volwassen Cairn tussen de 7 en 8 kilo. Maar ja, hoe kom je nu aan die gemiddelden? Door zware en lichte honden te delen toch? En Bram ziet er verder prima uit, niet te dik of te vadsig, dus daar hoef ik me geen zorgen over te maken. Als hij wat ouder wordt, gaan zijn (vr) eetbuien vanzelf wel over, trouwens wat of je niet geef, kunnen ze ook niet opeten! Nu begrijp ik ook waarom Bram het zo gauw warm heeft, met zijn dikke dubbele vacht. Als hij het een beetje te warm vind, zit hij al snel te hijgen. En zelf heb ik dat ook, als ik in een donsdekbed lig, en Bram heeft allemaal dons op zijn velletje zitten, waar hij best wat last van heeft. Maar dat zullen we dan ook proberen zo snel mogelijk te verhelpen! Aan energie heeft Bram in het geheel niet te kort. Want thuisgekomen zitten er drie Teckels op Bram te wachten, waar Bram eerst even een half uur mee aan het "vechten" gaat. Nu is Bram moe, en gaat eerst even zijn bak leeg eten, waar niemand aan mag komen. Hij schermt nog steeds voor zijn bak en zijn eten. Eigenlijk is het best een heel klein egoïstisch hondje, heel die Bram! AdJ
|