Bram neemt Joris mee naar zeeVandaag is het een beetje feest. Het is onze trouwdag, en daarom werk ik niet vandaag. Ik ben van plan om eens een hele dag niets te doen. Dat wil zeggen, alleen dingen, waar ik nu eens echt zin in heb. Het is bovendien Woensdag, dus ben ik toch al vrij, en kan ik me een beetje meer permitteren dan op andere dagen. Want zaken gaan nog altijd voor 't meisje, en deze regel geld hier ook.Eerst even een flinke trip over de wallen met Bram, dat vind hij en ik ook natuurlijk altijd zalig. Op het gemak, we moeten ons niet haasten, want er zitten lekker geen klanten te wachten. Bram merkt het, dat ik weer eens alle tijd voor hem heb, en daar maakt hij dan ook gretig gebruik van. Aan het einde van onze ronde, we waren net van plan om naar huis te gaan, kwam Gerda eraan, met haar drie teckels. Groot feest voor Bram, want die was nu helemaal niet van zins om naar huis te gaan. Ben je gek, dacht hij, ik loop lekker nog even met deze drie dames mee terug. Lekker even Lady pesten en "Keun" (wat een naam voor een hond!!)even wat ophitsen. Daardoor duurde dit uitstapje een dik kwartier langer, dan dat de bedoeling was geweest. Maar kom, Bram heeft er zijn plezier in, en het kan vandaag, waarom ook niet! Thuis gaat Bram dan snel even zijn buik vullen met wat runderhart, dat ik voor hem heb gekookt en dan gaat Bram breeduit liggen maffen. Het druilige weer van vanmorgen klaart helemaal op en de zon breekt zelf door. Het wordt een prachtige zomerse middag, en nu ik toch vrij ben, dacht ik we kunnen wel even naar de zee. Even langs Ineke, misschien heeft zij ook wel zin om met Joris mee te gaan op deze lekkere warme middag. Dààr moet je van profiteren, want het is niet iedere dag in September zulk mooi weer. En jawel Joris stond al te springen om mee te mogen. Joris vond het wel wat vreemd in mijn auto, maar hij liet zich dan ook goed commanderen door Bram om netjes op de grond te blijven zitten. Bram vond dit zijn auto, en daarmee basta. Bram komt toch geweldig goed voor zijn eigen spullen op. Van Joris was het al lang geleden dat hij eens mee naar het strand mocht, en hij wist werkelijk niet wat hij we allemaal aan had. Doe hem maar los, Ineke, hier mogen de honden van hun vrijheid genieten, hier kan het ook! zei ik. Ineke was een beetje bang, dat ze Joris dan niet meer te pakken kreeg, maar op den duur kon ik ze toch overhalen om Joris zijn gang te laten gaan. En geloof maar, dat Joris het naar zijn zin had, tezamen met Bram te kunnen rauzen, waar of ze zelf wilden. Alles ging goed, tot er een stel fietsers aankwamen, daar moest Joris toch even snel achteraan lopen. En Bram ging mee, we riepen de honden, maar ze bleken inderdaad geen oren op hun kopjes te hebben, want ze renden gewoon door .Op het strand zelf ging het beter, zeg maar zelfs heel goed. Ze luisterden alle twee. wanneer we riepen. De zee vonden de honden alle twee erg spannend, van de grote golven waren ze niet direkt enthoesiast. Joris en Bram hadden dorst en dronken van het zoute zeewater. Daarom zijn we maar in een standkantine gegaan, om wat te drinken. Niet voor ons zelf, want zo zijn we niet, nee ,dit deden we echt voor de honden, want daar hadden ze gewoon water staan voor de viervoeters, waar ze dan ook direkt gebruik van maakten. Ze bleven door het dolle heen, Joris en Bram, ze waren gewoon niet moe te krijgen vandaag. Het was echt een middag van hollen en stilstaan, want toen ik thuis kwam, is Bram direkt plat gegaan. Twee en een half uur heb ik hem niet meer gehoord of gezien, hij is weggekropen in de gang, op de koele tegelvloer, en heeft tot acht uur liggen slapen. Ja, Bram heeft vandaag mijn trouwdag gevierd, maar vanavond mag hij thuiswachten, dan gaan zijn vrouwtje en zijn baasje uit eten. Dan is Bram weer even heer en meester in zijn eigen huis! Ik hou mijn hart nu al vast, met het idee, wat of Bram vanavond weer in zijn eentje zal "uitvreten", een ding weet ik zeker, dat mijn smirnawerk wel buiten zijn bereik zal liggen. Maar het lijkt wel of Bram echt moe is, hij reageert zelfs niet wanneer wij met zijn tweeën de deur uitstappen, om hem op het huis te laten passen. Hij legt zijn kop op zijn poten, zucht eens diep, en hij is weer vertrokken voor een poosje in dromenland. AdJ
|