Brammetje op DierendagVandaag is het vier Oktober, nationale dierendag. Al de honden in Nederland, worden dan extra verwend, met iets lekkers of een extra lange wandeling. Voor sommige dieren is dit misschien nodig, maar ik maak van iedere dag een dierendag. Vooral van de Woensdag, mijn vrije dag. Maar op vier Oktober, dat dit jaar op een Zondag valt, raakt voor mij deze dag in beetje in het nauw. Dit is meestal de drukste dag van de week, en dan heb ik de minste tijd voor Bram. 't Is jammer, maar dat gaat nu eenmaal zo. Tenslotte moet ik het van de weekends hebben, en wil ik brood op de plank hebben, dus dierendag of niet, het werk gaat voor. En Bram geeft er niets om, die heeft het nog steeds te druk, met achter de mussen aan te zitten in de tuin. Natuurlijk heb ik iets extra's voor Bram gekocht, maar dat heeft hij gisteren gepikt. Zomaar uit mijn tas, in de bon - bon winkel.Eerst was ik naar de Dierenspecialist geweest, want de puppy brokjes waren bijna op, en daar heb ik worstjes gekocht, van die hele kleintjes, die aan elkaar vast zitten. Bram had het wel gezien, geloof ik, want toen ik snoep ging halen voor ons zelf, zat Bram midden in de winkel, (ik had er eerst geen erg in! ) met een sliert worstjes van wel een halve meter. En eten dat Bram deed, hij schrokte er gewoon bij. Iedereen had lol. Behalve ik natuurlijk, want die worstjes had ik speciaal gekocht voor dierendag, ook voor als er eens een andere hond kwam. Maar Bram had ze stiekem uit het tasje gepikt, en was er alvast maar aan begonnen. Hij keek me met zijn onschuldig snuitje zo argeloos aan, dat ik niet kwaad op Bram kon worden, hij had me weer eens verlijdt met zijn stoute snoet. Onderweg naar huis, sprong Bram ook steeds tegen mijn tas op , omdat hij wist dat dààr nou nèt die sliert met worstjes in zat. Maar nu was ik niet meer omkoopbaar, Bram moet maar wachten tot morgen, voor vandaag is het wel welletjes, Ik heb ze geteld en er waren er zeggen en schrijven vier uit,. Dat vond ik meer dan genoeg, zoveel tegelijk krijgt Bram nooit van mij. Alles heeft zijn grenzen, en als ik teveel geef, dat eet Bram misschien zijn voeding niet meer op, en dat is nu hij zo hard groeit erg belangrijk. Dat hij al zijn bouwstoffen en vitamines binnenkrijgt, om zijn gestel voor later op te bouwen. Al mijn vrienden en kennissen wisten dat ik vandaag, op Zondag, weinig tijd voor Bram zou hebben , dus kwamen ze allemaal even op visite, en vragen of ze Bram even moesten uitlaten. Wel lief ,vind ik, dat andere mensen ook aan mijn hond denken, speciaal vandaag. Brammetje is trouwens erg geliefd hier in Sluis, wanneer ik er mee wandel, of op straat loopt, wordt Bram door iedereen begroet. Tegen mij zeggen ze bijna niets, maar altijd direkt :"Hallo Brammetje, hoe is 't. Wat ben je gegroeid zeg!" Een aai over zijn bol of rug en dat was dat. De belangstelling voor mijn eigen persoon is de laatste tijd wel erg gedaald. Maar dat neem ik niemand kwalijk, wat iedereen ziet dan ook hoe trots dat ik op Bram ben, dat zal wel van me afstralen omdat de mensen zo reageren. De visite die voor Bram kwam, dat waren natuurlijk de drie Teckels, Joris, Bas, Anita met een kluifje, en Wilbert die kwam spelen met Bram. Ook de buurman. Boo, gooide een koekje over de omheining, dus van belangstelling had Bram vandaag beslist niet te klagen. Zondag vier Oktober 1998 de grote verwendag voor Bram, wat moet dat dan straks niet worden als Bram eens jarig is, zou baveroisse dan wel genoeg zijn voor meneer? AdJ
|