Brammetje Driepoot.Brammetje groeit en groeit. Hij is op het moment een zeer forse puppy en is bijna al even groot als Joris zijn broer. Terwijl Joris al meer dan een jaar oud is. We denken dan ook allemaal dat Bram, (dat "tje" kunnen we vanwege Bram 's zijn volume wel weglaten voortaan!!) groter en forser zal worden dan Joris. Het wordt echt een mooie sterke hond. Af en toe vind ik ook een verloren tand van Bram, dus dat betekent dat Bram zijn gebit goed aan het wisselen is. Ik vind niet àl zijn melktandjes, misschien eet Bram ze wel op. Dat denk ik tenminste, want soms zie ik wat bloed in zijn bekje, en vind ik nergens een van zijn tandjes. De verzameling tanden heeft al kiezen, een grote hoektand, en een klein hoektandje, en èèn snijtandje. Het is een wonder dàt ik ze vind, want Bram heeft van kleins af aan nog steeds een heel grote (vr) eetlust. Als Bram iets op de vloer vind in mijn keuken, verdwijnt dit automatisch in Bram zijn buik. Bram is niet kieskeurig en lust bijna alles, met natuurlijk zijn eigen voorkeuren. Maar dat is met mensen ook zo, die vinden het enen ook lekkerder dan het andere. Dus bij Bram is dat ook zo ontwikkeld. Naarmate Bram steeds groter en ouder wordt, begint hij ook steeds meer trekken van een volwassen hond te krijgen. Hij heeft dan ook gezien dat Joris zijn poot oplicht om te plassen en Bram probeert dit nu ook. De eerste maal kukelde Bram direkt omver. Wat verdwaasd zat Bram mij aan te kijken, op een manier van hoe kàn dàt nou? Maar Bram is dapper en probeert het gewoon de volgende keer met zijn andere poot. Tenminste als de teckel dames er niet bij zijn. Want dan heeft Bram toch een schaamtegevoel, geloof ik. De teckels gaan er voor zitten, en dan doet Bram dat ook. Soms lijkt Bram wel eens op een aapje, een na-aper dus. Maar als Bram een reu ziet, hup, dan gaat er weer een van zijn poten omhoog, zonder te plassen, want Bram heeft het zo druk met op drie poten te staan, dat hij geen tijd meer heeft om te plassen, en dat door al de drukte dan maar vergeet. Zo kan het dus gebeuren dat Bram plotseling de wallen afrolt, omdat hij nog niet goed zijn evenwicht kan vinden op zijn drie poten. Ik zal eens vragen op school, of ze het Bram willen leren, maar het zal waarschijnlijk ook wel van nature goed komen. Af en toe lukt het Bram toch, en van trots loopt Bram dan met zijn korte staartje heel genoeglijk te zwaaien, van kijk mij eens! Alleen zijn oren, dààr mankeert er af en toe iets aan. Bram luistert alleen als Bram zin heeft, soms kan ik hem echt niet te pakken krijgen, op nog geen halve centimeter na.Altijd moet ik Bram met een smoes naar me toe lokken, en meestal lukt het me dan om Bram weer aan te lijnen. Want op de wallen mag Bram los, om lekker even te hollen en te rollen, en dat vind Bram heerlijk. Zo heerlijk dat meneer geen zin heeft om aangelijnd te worden, en dan zet Bram me iedere keer weer voor schut. Soms hebben andere hondenbezitters medelijden met me, en gaan ze helpen om Bram ook te vangen. Nu ben ik er achter gekomen dat Bram dàt nu nèt zo'n gezellig spelletje vind, dus wordt Bram al op de wallen aangelijnd, om mij niet iedere keer voor schut te zetten! Vandaag had Bram trouwens wat nieuws uit gevonden. Hij dacht, als ik nu vlug even de wallen af raus, dan kan het vrouwtje me niet pakken, en Bram vloog naar beneden, de haag door, op de gemeente plaats. Daar liep Bram parmantig heen en weer. Alleen op zaterdag ,dan zijn de hekken gesloten, en Bram was zoveel gegroeid, dat hij er niet meer, zoals de vorige keer eronder door kon. Een ramp, want nu wist Bram niet meer hoe hij er uit moest komen. Ik ben bijna twintig minuten bezig geweest, om Bram naar het gat te lokken, achter de werkplaats, in de volkstuintjes, (wat voor mij verboden terrein is!!) om hem te bevrijden. Maar gelukkig is het me gelukt. Foei Bram, dat mag niet, maar zijn oortjes waren vast en zeker weer een beetje verstopt of zo, want Bram zijn wil is Bram zijn wet. Een Cairn Terriër dus, hier kwam en zijn karakter trekken dus goed naar boven. Oei, oei, wanneer zal ik aan het karakter van deze hond wennen, wat een verschil met mijn vorige hond, ik moet warempel heel mijn levenswijze voor Bram omgooien. En geloof me. Het bevàlt Bram best, dat ik dat doe! AdJ
|