Bram is vijf maanden.Vandaag is het weer een beetje feest, Bram is precies vijf maanden. Nog net geen volwassen hond, maar ook geen puppy meer. Als je hem zo zie zitten, dan kun je alleen maar aan zijn wollige haren zien, dat Bram nog niet helemaal volwassen is. Zoals je al weet, mag zijn volume er zeker zijn, want dan moet Bram niet onder doen voor een hond van een jaar. Omdat het een klein beetje een feestdag is voor Bram, heb ik een lekkere schenkel voor hem gekookt, en Bram daarmee lekker eens verwend. Want voor schenkels zou Bram een moord doen. En ik moet toch iedere dag soep hebben, dus worden er in mijn keuken, (werkplaats natuurlijk! ) regelmatig benen, knieën, of schenkels gekookt.Dan is Bram echt een hele morgen braaf en ligt hij met zijn kop op zijn poten, je ziet dan zijn neusvleugels af en toe wat bewegen, want de geuren van de bouillon neemt Bram dan constant waar. Hoe of Bram het geduld kan opbrengen, om te liggen wachten tot ik er iets lekkers voor hem uitvis, dat weet ik niet, maar hij blijft echt roerloos liggen, totdat zijn hapje in zijn pannetje vliegt. Na wat gepeuzeld te hebben aan het bot, àl het vlees is dan echt tot het bot verdwenen, neemt Bram het bot in zijn bek, en gaat dit dan in de tuin verstoppen. Mijn tuin is een echte puinhoop geworden. Overal zijn er gaten gegraven, en de grond ligt vaak op de stoep inplaats van in de tuin. Bram heeft het er goed naar zijn zin, in die puinhoop. In feite zie ik het helemaal niet meer zitten ,om van mijn tuin in de toekomst nog eens iets fatsoenlijks te maken, want als Bram daar nog naar schatting zo'n tien jaar zal blijven graven, is er niet veel eer aan te behalen, aan heel die tuin niet. Maar het zal me een rotzorg zijn, ik vind het veel belangrijker dat Bram het er goed naar zijn zin heeft, want als ik bezig ben met mijn klanten, heb ik wel erg weinig tijd voor Bram. Omdat Bram vandaag vijf maanden is, dacht ik eerst van met hem naar het strand te gaan, maar het stormt en regent erg hard, dus maak ik een lange wandeling over de wallen. De drie meisjes van Gerda, (de teckels) komen van middag op visite en ze hebben moorkoppen mee, ja echt, voor iedere hond een halve moorkop. Gerda is echt gek. Wie koopt er nu gebak voor honden!! Van geen wonder dat de teckels een ietwat aan de zwaarlijvige kant zijn. Gerda verwent ze te veel. Het is daarom maar goed, dat Bram vanavond weer op cursus mag, dan kan hij weer even rennen. Met Joris, want die komt mee -kijken, wat of Bram allemaal uitspookt op de puppy cursus. Het is vandaag voor Bram de laatste keer, want volgende week gaat Bram al naar de "A" . Wat of dat zal inhouden, weet ik niet, maar in ieder geval is Bram al een stukje bevorderd. Met lof, voor mij, want ik had helemaal niet verwacht, dat Bram ging luisteren naar mij, en dan bovendien ook nog bevelen gaat opvolgen. Het valt me reuze mee, dat ik Bram zover krijg. Het is en blijft natuurlijk een Cairn, en dàt laat Bram dan ook met de grootste regelmaat merken, want hij is beslist niet van plan om zijn ras, en raseigenschappen te verloochenen. De grootste moeite heeft Bram als we naar zijn tanden willen kijken, want daar heeft niemand iets mee te maken, vind Bram zelf .Dàt is wel Bram zijn eigen persoonlijke bezit, niet om naar te kijken, maar om mee te bijten , daar heeft Bram zijn tanden voor. Met zijn eigen ideeën en gedachten, je kunt het zien op mijn handen, de kleine venijnige beetjes van Bram. Ja, ja, ik wist het diep in mijn hart wel, een Cairn heeft (onzichtbare) haren op zijn tanden! Bram vijf maanden, wat vliegt de tijd, ik kan me bijna niet meer voorstellen, de dag dat het kleine bolletje wol bij me thuis kwam. Het lelijke eendje uit het nest, nu de mooiste Cairn , net zoals zijn vader, die ook zo groot en sterk is. Joop zijn ogen zullen wel van verbazing staan knipperen, als hij Bram nu terug ziet. AdJ
|