Bram in de volle maanBijna elke avond maakt Bram met mij nog even een korte wandeling. Soms gaan we gewoon een straatje om, langs de huizen, soms lopen we nog een stukje over de wallen. Waar of we gaan lopen, dat ligt vooral aan welk weer het op dat moment is. Maar vanavond is het volle maan. Het licht van de maan verlicht ook ons pad, en ik kan precies zien, waar dat Bram loopt. Normaal zie ik hem niet in het donker, maar bij volle maan wel. Het geeft me altijd zo'n apart gevoel, met al dat licht vanuit de hemel. Daarom vind ik, dat we wel een stukje over de wallen kunnen lopen, dan kan Bram ook een stukje zonder riem in het donker. Bram vind het altijd heerlijk als hij de volledige vrijheid krijgt. En toch blijft hij dan altijd heel dicht bij me lopen, een half metertje voor, naast of achter me, hij zoekt altijd in het donker mijn gezelschap. Dan ben ik opeens de leider van zijn roedel. We lopen een heel stuk, naar de richting van De Stenen Beer, en dan opeens springt Bram op een bankje. Muisstil zit hij daar, dan zie ik zijn silhouet, roerloos met zijn kop recht op, (mijn klein konijn, denk ik even...) te luisteren naar al de geluiden die hij in de verte hoort. Zijn oren staan gespitst. En dan plotseling zie ik een grote muskusrat.Bram kan hem net niet zien, want hij zit er met zijn rug naar toe gekeerd. Ik wordt toch wel een beetje bang, ik weet dat Bram een jager op ratten en konijnen is, maar ik moet vliegenssnel handelen, dat Bram er niet vandoor gaat. Ik weet trouwens niet eens of dat Bram zo'n grote rat wel de baas zou kunnen. Tenslotte is Bram nog wel steeds een puppy, al schijn ik dat soms wel eens te vergeten. Want ik behandel hem bijna als een volwassen hond. Nèt als ik Bram vast heb, dan begint "Siska" te blazen, want die heeft opeens Bram in de gaten. De grote tanden van "Siska" spiegelen in het maanlicht, en dan heeft Bram de rat ook in de gaten. Bram wordt helemaal wild en wil er natuurlijk direkt achteraan. Wat een geluk dat ik hem net op tijd heb kunnen aanlijnen. " Siska" schrikt van Bram zijn geblaf, gepiep en gegrom, ik heb moeite om Bram in het gareel te houden. "Siska" fluit even en verdwijnt dan vliegensvlug langs de wallen naar benenden. Ik hoor een doffe plons en ze zwemt gelukkig vlug weg. De grote kringen van het water zijn de enigste sporen die "Siska" achter haar, niemand kan meer zien dat er hier even een rat heeft gezeten. Erg happig ben ik er niet op, dus ik ga er ook als een sneltrein vandoor. Opgelucht loopt ik nu weer langs de huizen, nee, dit was niet bepaald een prettig bezoek. Dàt hoeft voor mij niet. Bram is het intermezzo gelukkig al weer vergeten, en loopt weer met zijn riem te spelen. nee, dan heb ik liever dat Bram met Joris aan het bekvechten is, dan durf ik tenminste zelf in te grijpen, maar op ratten heb ik het echt niet gezien. Trouwens Joris leest tegenwoordig ook delen van het dagboek van Bram. Want hij pakt stiekem papier uit Ineke haar jas, en gaat dan de verhalen van Bram zitten opeten. Joris is vast en zeker een beetje jaloers dat ik zoveel over Bram schrijf ,maar af en toe haal ik hem er ook bij, zodat Joris toch ook een beetje in mijn schrijverswereldje bekend wordt. Volle maan op Zondagavond, je kunt dan merken dat de dierenwereld feest viert, eenden zitten dan gezellig bij elkaar in een groepje zachtjes tegen elkander te snateren, muizen spelen in de wei, vogels roepen nog even tegen elkaar en kikkers zitten te mormelen in de plassen. En Bram zit dan rechtop, zijn oren gespitst, roerloos stil, te luisteren, naar van alles wat of hij ook maar kan waarnemen, met die kleine oortjes van hem .te luisteren alleen naar mij.....dan wordt het luisteren moeilijk voor Bram....En Bram die geniet en kijkt vol aandacht naar de volle maan..... AdJ
|