Bram op dievenpadBram kan ineens springen. Van de grond op een stoel, van een stoel op de tafel. Omdat Bram niet echt groot van stuk is zoals bijvoorbeeld een herder, voelt Bram zich groot wanneer hij op een tafel zit. Gewoonlijk met zijn kop ietwat scheef. Hij weet dat dit niet mag, maar het is nieuw, en dan probeert Bram telkens weer opnieuw mijn aandacht te trekken, door steeds dingen te doen, die ik niet wil. En Bram wil juist zovèèl .De eerste keer dat ik het zag, was ik best een beetje verrast door die vreemde daad van Bram Ik moest er eens hartelijk om lachen. Maar het lachen vergaat me al gauw wanneer ik zie dat Bram van alles van mijn tafel steelt. Orde en netheid zijn ook niet bepaald mijn sterkste punten, ik laat gewoonlijk dikwijls eens iets op de tafel liggen. Koffiemelkjes of suikerklontjes zijn nu een van de hobbies van Bram geworden om deze eerst helmaal met zijn nieuw gebit te onderzoeken en dan te vermorzelen. De suikerklontjes eet hij met papier en al op. De rommel die hij daarmee veroorzaakt laat hij natuurlijk liggen voor mij. Want Bram kan niet bij de vuilnisbak en kan niet zijn eigen rotzooi opruimen. Wanneer we boterhammen eten, moet ik me aanleren om zo snel mogelijk de tafel op te ruimen, want achter mijn rug verorberd Bram werkelijk van alles. En het is al zo'n grote (vr) eetzak, dat dit echt niet kan.Iedereen zegt al wat is die hond groot en dik voor zijn leeftijd, en nu steelt hij nog van alles ook. Ham vind hij goed, en kaas of roomboter. Het maakt hem allemaal niets uit, hij zit te likkebaarden als een oude ster. Bram krijgt heus eten genoeg, dus moet ik voortaan alles maar afgepast op tafel leggen en hem er herhaaldelijk van af sturen. Als ik roep, eraf Bram, doet hij het ook, maar in een mum van een tijd zit hij er weer terug op. Bram is nu echt in een periode gekomen, dat hij probeert mij te terrioseren, door toch zijn zin door te drijven, maar nu moet ik dus echt consequent zijn, en Bram op zijn plaats wijzen. Het is best een beetje vervelend, want nu loop ik het grootste deel van de dag Bram steeds te straffen voor allerlei ongemakken. Maar als ik het nu niet doe, zit ik vast en zeker later met de gebakken peren. Het is goed dat Bram nu samen met Joris naar de gehoorzaamheid cursus gaat, zodat hij leert wie of er werkelijk zijn baas is. Zo kan ik tenminste over een poosje zeggen dat de twee best luisterende Cairn' s in Sluis lopen. Want luisteren moeten ze leren. Joop vind trouwens dat de honden zich al voorbeeldig gedragen, maar dat is alleen toneel, wanneer Joop ze ziet. Als ze thuis zijn dan gedragen ze zich totaal anders, dan in het halfuurtje dat ze even op visite zijn bij hun peetoom. Nee, echt.... Cairn' s zijn uitstekende toneelspelers. Je bent er geen minuut achter, wat of er allemaal in hun kopje afspeelt. En ik weet dat ze pienter genoeg zijn om te weten wat of er wel en niet kan, alleen het is voor zo'n beweeglijke hond erg moeilijk om tegen hun eigen natuur in te gaan, en mooi rustig te zitten of te liggen. Een Cairn wil de vrijheid, de vrijheid in alles, in heel hun handel en wandel .En soms mag dat ook, als Bram maar luistert, dan mag er best veel, de vrijheid op het strand of de wallen, dat hij kan draven achter alles wat of zijn kraaloogjes ook maar zien. Maar in huis zijn er nu eenmaal regels, en die dienen gewoon nageleefd te worden. B. B. (Bram Blomme) is nog lang niet klaar met zijn " levens" lessen! AdJ
|