Brammetje is boosBrammetje is boos. Boos omdat hij in een box moet en zijn ruimte beperkt wordt. Brammetje wil de vrijheid en los kunnen lopen waar of hij zelf wil en wanneer of hij zelf wil. Op Brammetje 's lijf zit een klein stijf- kopje met een heel eigen zinnetje. Als meneer ergens geen zin in heeft, heeft hij het ook niet. En hij probeert ons op allerlei manieren uit te dagen. Hoever of hij kan gaan. En als het meneer niet zint, begint hij te huilen of te piepen. Maar daar trappen we niet in Bram! Ik heb je al gauw door, met je slimme streken. Brammetje wordt ook boos, als Gerda met haar drie teckels komt, en steeds heeft ze het op Lady gemunt. Brammetje vind dat er niemand in zijn domein mag komen, maar ook daar moet Bram aan wennen. Met Joris ging het ook eerst fout. Bijna een half uur is Bram bezig geweest ,om Joris, zijn grotere broer uit te dagen, door steeds op en rond hem te springen en steeds van die venijnige kleine beten te geven. Joris heeft Bram eerst gewaarschuwd, door te grommen, maar Bram is hard leers. Tot Joris dacht, nu grijp ik zelf en een beet terug gaf. Net goed., kleine brutale aap. Je bent pas tien weken oud, en moet niet denken dat je nu alles mag. Er zijn meer dieren en mensen op deze wereld dan jij. Wat zou Joop wel niet zeggen, je fokvader, of peetvader, als jij je zo slecht gedraagt! En na die beet, was Brammetje erg boos. Hij ging in de keuken liggen, op een afstand, met zijn kop op zijn poten, en heeft een hele tijd doodstil liggen kijken.Heel voorzichtig na een tijdje de boel te hebben bekeken ,kwam Bram weer heel voorzichtig naar voren. Alsof er niets gebeurd was. Bram begon weer te springen en te bijten, maar èèn snauw was nu voldoende om Bram op zijn rug te krijgen met alle vier de poten in de lucht. Bram geeft zich over aan Joris. En Joris is nu zijn baas en leermeester. Bram mag alles, Bram mag zelf met Joris zijn flos spelen en zijn touw en zelfs zijn frolic brokken consumeren. Bram en Joris zijn nu dikke vrienden, zolang Bram zijn plaats maar in de roedel weet te zijn. Joop zou trots op Bram wezen als hij hem zag, want hij groeit als een kool. In die paar dagen dat hij hier bij ons is, verandert hij bij de dag. Ik ben ook al begonnen met de dagelijkse wandelingen, aan een riempje. Dat lukt nog niet erg goed. Soms gaat Bram mee, en dan ineens gaat Bram zitten en wil hij geen meter meer verder. Het lijkt dan net een ezel, die niet vooruit wil. Maar op de wallen los lopen dat gaat wel goed, iedere dag een stukje verder, Bram heeft erg veel energie en op zijn wandelingen heeft hij het ontzettend druk, met bladeren die weg waaien of stokjes die hij vind. .Of een kikker die net voor zijn poten wegspringt, en die hij dan achterna wil gaan. Bram heeft het voorlopig erg in zijn nopjes ,en ligt overdag, tussen de wandelingen door, netjes in de box, omdat ik wil voorkomen dat hij met zijn korte pootjes de straat plotseling over steekt , met alle rampzalige gevolgen van dien. Nee. Ik begin me zo langzamerhand al aan Bram te hechten, en moet mezelf wel beginnen afleren, om Bram met zijn eigen karakter niet te veel te vergelijken met Pukkie. Want ik ben er achter gekomen dat iedere hond zijn eigen karakter en willetje heeft, en dat je iedere hond maar moet nemen zoals hij is. AdJ
|