Brammetje naar het strand 5-8-98Vandaag is het een warme dag, en Brammetje vindt hier niks aan. Brammetje heeft het helemaal niet graag warm. Het liefst zit Brammetje buiten in de tuin. Onder de lavendel, citroen en de struik met munt. Dan moeten we hem zoeken. Of onder de laurierboom. Dat is Brammetje zijn favoriete nieuwe plaats. Als we iets kwijt zijn moeten we zoeken onder de laurierboom. Daar wordt tegenwoordig alles verstopt. Alles rondom de tuin hebben we moeten afzetten met fijn gaas, want Brammetje weet alleen de weg naar Gerda, met haar drie teckels via de brandgang. En we hebben nu ook een hek laten plaatsen. Dat staat Bram helemaal niet aan. Dus wat heeft Bram nu te doen? Putten graven om onder het gaas door te komen. Maar de baas is zo slim geweest om het gaas een stuk in de grond neer te plaatsen, zodat Bram nogal wat werk moet verzetten, om te kunnen ontsnappen. Niet dat hij weg wil, want hij heeft het best goed naar zijn zin bij ons. Hij zou alleen al blijven voor al de lekkere hapjes, die hij van Wilbert, onze kok toegestopt krijgt. Morgen ga ik een bordje rond Bram zijn nek hangen, van verboden te voederen. Anders wordt Bram veel te dik en te vatzig, en dat is niet de bedoeling. Enfin, vanmiddag even naar het strand met Bram De autorit vond Bram helemaal niet leuk, het was ook om te stikken, zelf met de ramen een stuk open ,was het net een broeikast in de auto. Op de parking aangekomen, mocht Bram even los. Daarna aangelijnd tot we auto- vrij waren, de berg op de duinen op, en toen zag Bram het Zwin. Wat een ruimte dacht hij, en voorzichtig zette hij zijn pootjes in het rulle zand.Ik denk dat het wel lekker aanvoelde, want na voorzichtig op het zand te zijn aangekomen, begon Bram te rennen. Direct naar het slib. Bram begreep er niets van dat zijn pootjes in de blubber vast zaten. Hup, Bram, spoel je poten maar even in het zeewater. Dat was ook even wennen. Water dat golven heeft, daar moet Bram toch eerst even tegen blaffen. Maar het vrouwtje loopt ook met haar blote pootjes in het water, dan kan ik dat ook, dacht Bram. En al die andere grote honden, die rennen als een gek het water in en uit. Bram komt nu toch ogen tekort. Het hele stuk heeft Bram gelopen, best wel veel voor een hondje van maar elf weken, maar Bram geeft niet op. Het is een echte doorzetter met een groot uithoudingsvermogen. Bram ziet dan ook van alles, vooral ballen van kinderen, vind Bram hoogst interessant. Nog interessanter om er achterna te rennen en eens heftig in te bijten. We gaan even binnen in een strandpalvilioen, dan kan Bram een beetje water drinken, want het zoute water vind Bram niet echt dorstlessend. En nu valt Bram in slaap. Zomaar op een barkruk met een handdoek erop. Bram is even helemaal verkocht. We dragen Bram naar de auto, en Bram slaapt maar door. thuis gekomen dacht ik daar zullen we vanavond weinig last meer mee hebben, maar vergeet het maar. Na twee uurtjes slaap, schijnt Bram weer evenvol energie te zitten als voordat we naar het strand gingen, en gaat hij weer rustig verder met ons te pesten. Hij rent weer heen en weer in de tuin, alsof zijn leven ervan af hangt. Daarom 'avonds toch maar even een rondje over de wallen. Aan de lijn, met de slipketting erbij. Dat is ook nieuw voor Bram, Die loopt liever zonder riem, gewoon los. Op de wallen mag dat, tot dat Bram zich steeds weer in het gras naar beneden laat rollen en dan de steile walkant niet meer op kan. Nu moet het vrouwtje hem steeds pakken en de wal terug opduwen. Een nieuw spelletje denkt Bram, maar dan pak ik hem op, helemaal versleten van zo'n inspannende dag, om hem naar huis te dragen. Daar eet hij zijn buik vol en drinkt wat en dan laat hij zich vallen als een vod. AdJ
|