Max
Je bent niet eens mijn eigen hond, maar wel mijn kameraad,
Zovaak logeerde je bij mij, je kent de hele straat.
En alle hoekjes van mijn huis, niets is voor jou geheim
De buurmans kat, of een parkiet, mijn tuin was jou terrein
.je was erg slim en intelligent, ook was je beresterk,
je waakte over huis en erf, je deed heel goed je werk.
14 ben je, en ach je snuit klaart op als je me ziet,
oud baasje toch, als ik je zie dan heb ik al verdriet.
Je wordt zo mager als een lat, en je oren zitten dicht
Ook lopen gaat je niet meer af, je ziet bijna geen licht.
Nu zijn de taken andersom, wij waken over jou
Voor al de liefde die je gaf, omdat ik van je hou…
Daarom de dierenarts gebeld, heel het verhaal aan hem vertelt
Ik heb wel spijt, we zijn je kwijt, we hebben je laten gaan
Je bent verlost van al je pijn, in mijn ogen blinkt een traan….
AdJ., 13 maart 2001
Heeft u ook een verhaal? Stuur uw vraag via verhalen@doggy.net
terug naar de start pagina
|