Spencer vs De InbrekerSpencer is onze hond. Hjet is een Jack-Russel terrier. Hij is erg lief, maar rijdt erg graag...Ik ging zoals gewoonlijk doordeweeks naar school. Het was donderdag. Ik verliet het huis. Op school aangekomen, was het gezellig en zoals gewoonlijk. Toen ik thuis kwam, schrok ik me rot. Spencer sprong tegen de voordeur, toen ik de sleutel in het sleutelgat stak. Ik vond dit vreemd, want normaal zit Spencer opgesloten in de huiskamer als er niemand thuis is, omdat hij anders de post pakt ( hier hebben wij een andere oplossing op gevonden) en het verscheurd. Ik dacht dus dat mijn moeder thuis was. Ik zag de achterdeur openstaan, dus ik dacht dat mijn moeder de was aan het ophangen was, maar even pauze nam. Toen pas, zag ik dat alle kastjes openstonden en alle deuren. Hiervan schrok ik en ik keek nog eens naar de achterdeur. Het raam was ingeslagen. Spencer was heel lief aan het doen en bleef bij me. Ik belde zo snel mogelijk mijn moeder, want ik ontdekte, dat de radio weg was. Dus belde ik mijn moeder. Ze nam op en zei dat ik zo snel mogelijk weg meost gaan uit het huis. Ik vroeg wat ik dan met Spencer moest doen. Ze zei dat ik hem mee moest nemen. Dus ik lijnde Spencer aan en liep naar mijn vriendin toe. Zij heeft een hond die Bobby heet, dus dat was ook even leuk voor Spencer om daarmee te spelen. Samen liepen wij terug naar huis en we zagen mijn moeder staan. Ze stond een beetje rond te kijken. Toen riep ik haar en ze kwam naar me toe. Ze had de politie gebeld en ze was zo snel mogelijk vanuit haar werk naar huis gekomen. Ik had Spencer nog bij me. Toen de politie er was, kwamen mijn opa en oma en de buurvrouw en buurman. Mijn moeder zei nog tegen mij: " Het valt nog mee dat Spencer thuis was toen jij kwam, want het hekje en de achterdeur stonden open!" Ik schrok bij de gedachten dat Spencer door het weglopen onder een auto zou kunnen komen, of dat hij het kruispunt oprende. Ik dacht bij mezelf: " Spencertje, ik ben blij dat je dit keer niet achter auto's aan bent gaan rennen." Want Spencer is erg speels. Ook was het heel raar dat Spencer zo rustig deed. Waarschijnlijk had de inbreker iets met hem gedaan... ( Een schop, of een kalmeringsmiddel gegeven)Want anders had Spencer hem helemaal kapot gereden! Het bleek dat Spencer aan de poort van de buurvrouw had staan krabbelen. Ook vonden ze in de schuur een zwarte jas. Die jas was van mijn moeder. Daaronder hebben ze de radio verstopt. Achteraf was het zo, dat mijn opa de inbreker heeft gezien. Hij zag hem rommelen aan de deur van een ander hoekhuis. Maar hij dacht dat het de zoon van die mensen was. Dus het is zo geweest dat de inbreker aan alle hoekhuizen heeft gefriemeld, maar dat de onze het makkelijkste open te breken was. Want wij hebben als enigste hoekhuis geen serre ( anders zou de inbreker 2 deuren door moeten ). Maar gelukkig is alles goed afgelopen.. Maar ze hebben de dader nog niet. Maar Spencer... Die is er nog!! En daar hebben we geluk mee gehad. En vooral ik. Want als ik thuis zou komen en Spencer was er niet, of hij lag daar dood (wat de inbreker gedaan zou kunnen hebben)dan had ik echt een heel lang tijdje niet meer gepraat, of ik zou hyperactief geworden zijn van de spanning. Want Spencer is 'mijn vriend' en die neemt niemand van me af.. Maar dan ook echt niemand....... Cindy van Velsen 13 jaar, 25 maart 2001 |